Hicr Sûresi الحجر

الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ وَقُرْءَانٍ مُّبِينٍ ١

Elif Lâm Râ tilke âyâtul kitâbi vekur'ânim mubîn

1. Elif, Lam, Ra, bu işte kitabın ve bir Kur'anı mübînin âyetleri.

رُّبَمَا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْ كَانُوا۟ مُسْلِمِينَ ٢

Rubemâ yeveddullezîne keferû lev kânû muslimîn

2. Bir zemân olur küfredenler arzu çekerler ki müsliman olsa idiler

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا۟ وَيَتَمَتَّعُوا۟ وَيُلْهِهِمُ ٱلْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ٣

Zerhum ye'kulû veyetemette'û veyulhihimul emelu fesevfe ya'lemûn

3. Bırak onları yesinler içsinler, zevketsinler, emel, kendilerini egliye dursun, sonra bilecekler

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُومٌ ٤

Vemâ ehleknâ min karyetin illâ velehâ kitâbum ma'lûm

4. Biz hiç bir memleketi her halde ma'lûm bir yazısı olmaksızın helâk etmedik

مَّا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَـْٔخِرُونَ ٥

Mâ tesbiku min ummetin ecelehâ vemâ yeste'hırûn

5. Hiç bir ümmet ecelini ne sebkeder ne de geriletebilirler

وَقَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِى نُزِّلَ عَلَيْهِ ٱلذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ ٦

Vekâlû yâ eyyuhellezî nuzzile aleyhiz zikru inneke lemecnûn

6. Bir de ey o kendisine zikr indirilmiş olan, dediler: mutlaka sen mecnunsun!

لَّوْ مَا تَأْتِينَا بِٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ٧

Lev mâ te'tînâ bil melâ'iketi in kunte mines sâdikîn

7. Getirsena o Melâikeyi sadıklardan isen!

مَا نُنَزِّلُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَمَا كَانُوٓا۟ إِذًا مُّنظَرِينَ ٨

Mâ nunezzilul melâ'ikete illâ bil hakkı vemâ kânû izem munzarîn

8. Biz o Melâikeyi ancak hakkile indiririz ve o vakıt onlara göz açtırılmaz

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا ٱلذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ٩

İnnâ nahnu nezzelnez zikra ve innâ lehû lehâfizûn

9. Şüphe yok o zikri biz indirdik biz, her halde biz onu muhafaza da edeceğiz

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِى شِيَعِ ٱلْأَوَّلِينَ ١٠

Velakad erselnâ min kablike fî şiye'il evvelîn

10. Celâlim hakkı için senden önce evvelkilerin şîaları içinde de Resuller gönderdik

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ١١

Vemâ ye'tîhim mir rasûlin illâ kânû bihî yestehzi'ûn

11. Ve onlara hiç bir Resul gelmiyordu ki onunla istihza eder olmasınlar

كَذَٰلِكَ نَسْلُكُهُۥ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ١٢

Kezâlike neslukuhû fî kulûbil mucrimîn

12. Biz ona mücrimlerin kalblerinde böyle bir sülûk veririz

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ ٱلْأَوَّلِينَ ١٣

Lâ yu'minûne bihî vekad halet sunnetul evvelîn

13. Ona iyman etmezler, halbuki önlerinde evvelkilerin sünneti geçmiştir

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَظَلُّوا۟ فِيهِ يَعْرُجُونَ ١٤ لَقَالُوٓا۟ إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَـٰرُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُورُونَ ١٥

14. Velev fetahnâ aleyhim bâbem mines semâ'i fezallû fîhi ya'rucûn

15. Lekâlû innemâ sukkirat ebsârunâ bel nahnu kavmum meshûrûn

14-15. Üzerlerine Semadan bir kapı açsak da orada urûc ediyor olsalar, diyeceklerdi ki her halde gözlerimiz döndürüldü, belki biz büyüye tutulmuş bir kavmiz

Elmalılı bu âyetleri birlikte çevirmiştir.

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى ٱلسَّمَآءِ بُرُوجًا وَزَيَّنَّـٰهَا لِلنَّـٰظِرِينَ ١٦

Velakad ce'alnâ fis semâ'i burûcev vezeyyennâhâ linnâzırîn

16. Şanım hakkı için biz Semâda burclar yaptık ve onu ehli nazar için tezyin eyledik

وَحَفِظْنَـٰهَا مِن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ رَّجِيمٍ ١٧

Vehafiznâhâ min kulli şeytânir racîm

17. Hem onu her «şeytanir racîm»den hıfz ettik

إِلَّا مَنِ ٱسْتَرَقَ ٱلسَّمْعَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ مُّبِينٌ ١٨

İllâ menisterakas sem'a fe etbe'ahû şihâbum mubîn

18. Ancak kulak hırsızlığı eden olur, onu da parlak bir şihab ta'kıb etmektedir

وَٱلْأَرْضَ مَدَدْنَـٰهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ وَأَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَىْءٍ مَّوْزُونٍ ١٩

Vel arda medednâhâ ve elkaynâ fîhâ ravâsiye ve embetnâ fîhâ min kulli şey'im mevzûn

19. Arzı meddettik ve ona ağır baskılar bıraktık ve onda mevzun her şeyden bitirdik' hem sizin için

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَـٰيِشَ وَمَن لَّسْتُمْ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ ٢٠

Vece'alnâ lekum fîhâ me'âyişe vemel lestum lehû birâzikîn

20. hem sizin razikı olmadığınız kimseler için onda geçimlikler husule getirdik

وَإِن مِّن شَىْءٍ إِلَّا عِندَنَا خَزَآئِنُهُۥ وَمَا نُنَزِّلُهُۥٓ إِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُومٍ ٢١

Ve im min şey'in illâ indenâ hazâ'inuhû vemâ nunezziluhû illâ bikaderim ma'lûm

21. Hiç bir şey yoktur ki bizim yanımızda hazineleri olmasın, fakat biz, onu ancak ma'lüm bir mıkdar ile indiririz

وَأَرْسَلْنَا ٱلرِّيَـٰحَ لَوَٰقِحَ فَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً فَأَسْقَيْنَـٰكُمُوهُ وَمَآ أَنتُمْ لَهُۥ بِخَـٰزِنِينَ ٢٢

Ve erselner riyâha levâkıha fe enzelnâ mines semâ'i mâ'en fe eskaynâkumûhu vemâ entum lehû bihâzinîn

22. Bir de aşılayıcı rüzgârlar gönderdik de Semâdan bir kadrile bir su indirip sizi onunla suvardık, onu hazînelerde tutan siz değilsiniz

وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْىِۦ وَنُمِيتُ وَنَحْنُ ٱلْوَٰرِثُونَ ٢٣

Ve innâ lenahnu nuhyî venumîtu venahnul vârisûn

23. Her halde biz, mutlak hem bir hayat veririz hem öldürürüz, hepsine vâris de biziz

وَلَقَدْ عَلِمْنَا ٱلْمُسْتَقْدِمِينَ مِنكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا ٱلْمُسْتَـْٔخِرِينَ ٢٤

Velakad alimnel mustakdimîne minkum velakad alimnel muste'hırîn

24. Kasem olsun ki içinizden öne geçmek istiyenler de ma'lûmumuz, geri kalmak istiyenler de ma'lûmumuz

وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ ۚ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ٢٥

Ve inne rabbeke huve yahşuruhum innehû hakîmun alîm

25. Ve hakıkat rabbın o, onları hep haşredecek, hakıkat o, hakîmdir, alîmdir

وَلَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِن صَلْصَـٰلٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ ٢٦

Velakad halaknel insâne min salsâlim min hame'im mesnûn

26. Filhakika biz insanı bir «salsâl» den, mesnun bir balçıktan yarattık

وَٱلْجَآنَّ خَلَقْنَـٰهُ مِن قَبْلُ مِن نَّارِ ٱلسَّمُومِ ٢٧

Vel cânne halaknâhu min kablu min nâris semûm

27. Cann, onu da bundan evvel «narissemum»dan yaratmıştık

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِنِّى خَـٰلِقٌۢ بَشَرًا مِّن صَلْصَـٰلٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ ٢٨

Ve iz kâle rabbuke lilmelâ'iketi innî hâlikum beşeram min salsâlim min hame'im mesnûn

28. Ve düşün o vaktı ki Rabbın Melâikeye: ben, demişti: salsâlden, mesnun bir balçıktan bir beşer halkedeceğim.

فَإِذَا سَوَّيْتُهُۥ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا۟ لَهُۥ سَـٰجِدِينَ ٢٩

Fe izâ sevveytuhû venefahtu fîhi mir rûhî feka'û lehû sâcidîn

29. Binaenaleyh onu tesviye ettiğim ve içine ruhumdan nefheylediğim vakıt derhal onun için secdeye kapanın

فَسَجَدَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ٣٠

Fesecedel melâ'iketu kulluhum ecme'ûn

30. Onun üzerine Melâike, hepsi toptan secde ettiler

إِلَّآ إِبْلِيسَ أَبَىٰٓ أَن يَكُونَ مَعَ ٱلسَّـٰجِدِينَ ٣١

İllâ iblîse ebâ ey yekûne me'as sâcidîn

31. ancak İblîs secde edenlerle beraber olmaktan ibâ eyledi

قَالَ يَـٰٓإِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ ٱلسَّـٰجِدِينَ ٣٢

Kâle yâ iblîsu mâ leke ellâ tekûne me'as sâcidîn

32. Ya İblis, dedi: sen neye secde edenlerle beraber olmadın?

قَالَ لَمْ أَكُن لِّأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُۥ مِن صَلْصَـٰلٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ ٣٣

Kâle lem ekul li'escude libeşerin halaktehû min salsâlim min hame'im mesnûn

33. Benim, dedi: bir salsâlden, bir mesnun balçıktan yarattığın bir beşere secde etmem kabil değildir

قَالَ فَٱخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ٣٤

Kâle fehruc minhâ fe inneke racîm

34. O halde, dedi: çık oradan çünkü sen racîmsin

وَإِنَّ عَلَيْكَ ٱللَّعْنَةَ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلدِّينِ ٣٥

Ve inne aleykel la'nete ilâ yevmid dîn

35. Ve bu lâ'net ceza gününe kadar üzerindedir

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ٣٦

Kâle rabbi fe enzırnî ilâ yevmi yub'asûn

36. Rabbım! dedi, öyle ise bana onların ba's olunacakları güne kadar mühlet ver

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلْمُنظَرِينَ ٣٧ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْوَقْتِ ٱلْمَعْلُومِ ٣٨

37. Kâle fe inneke minel munzarîn

38. İlâ yevmil vaktil ma'lûm

37-38. Haydi dedi: sen vakti ma'lûm gününe kadar mühlet verilenlerdensin

Elmalılı bu âyetleri birlikte çevirmiştir.

قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغْوَيْتَنِى لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ٣٩

Kâle rabbi bimâ ağveytenî le uzeyyinenne lehum fil ardı vele'uğviyennehum ecme'în

39. Rabbım, dedi: beni azdırmana kasem ederim ki her halde ben onlar için Arzda tezyinat yapacağım ve hepsini iğvâ edeceğim

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ ٱلْمُخْلَصِينَ ٤٠

İllâ ibâdeke minhumul muhlasîn

40. Ancak içlerinden ıhlâs verilen kulların müstesnâ

قَالَ هَـٰذَا صِرَٰطٌ عَلَىَّ مُسْتَقِيمٌ ٤١

Kâle hâzâ sırâtun aleyye mustakîm

41. Bu, dedi: bir câdde «teahhüd ederim» dos doğru

إِنَّ عِبَادِى لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَـٰنٌ إِلَّا مَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْغَاوِينَ ٤٢

İnne ibâdî leyse leke aleyhim sultânun illâ menittebe'ake minel ğâvîn

42. Hakıkat o kullarım, senin onlar üzerine bir sultan yoktur, ancak azgınlardan sana uyanlar başka

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ ٤٣

Ve inne cehenneme lemev'iduhum ecme'în

43. Elbet bunların da hepsinin mevıdleri şüphesiz Cehennem

لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَٰبٍ لِّكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُومٌ ٤٤

Lehâ seb'atu ebvâbil likulli bâbim minhum cuz'um maksûm

44. Onun yedi kapısı vardır, her kapıya onlardan bir cüz'i maksum

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ٤٥

İnnel muttakîne fî cennâtiv ve uyûn

45. Elbette müttekıyler, Cennetler, pınarlar içinde

ٱدْخُلُوهَا بِسَلَـٰمٍ ءَامِنِينَ ٤٦

Udhulûhâ biselâmin âminîn

46. Girin onlara selâmetle emîn emîn

وَنَزَعْنَا مَا فِى صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَٰنًا عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ ٤٧

Veneza'nâ mâ fî sudûrihim min ğıllin ihvânen alâ sururim mutakâbilîn

47. Sinelerindeki kînleri soymuşuzdur da ıhvan olarak köşkler üzere karşı karşıya otururlar

لَا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُم مِّنْهَا بِمُخْرَجِينَ ٤٨

Lâ yemessuhum fîhâ nasabuv vemâ hum minhâ bimuhracîn

48. Orada kendilerine hiç bir zahmet tokunmaz, onlar oradan çıkarılacak da değildirler

۞ نَبِّئْ عِبَادِىٓ أَنِّىٓ أَنَا ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ٤٩

Nebbi' ibâdî ennî enel ğafûrur rahîm

49. Haber ver kullarıma ki hakıkat ben, benim öyle gafur, öyle rahîm

وَأَنَّ عَذَابِى هُوَ ٱلْعَذَابُ ٱلْأَلِيمُ ٥٠

Ve enne azâbî huvel azâbul elîm

50. Bununla beraber azâbım da azâbı elîm

وَنَبِّئْهُمْ عَن ضَيْفِ إِبْرَٰهِيمَ ٥١

Venebbi'hum an dayfi ibrâhîm

51. Hem onlara İbrahimin müsafirlerinden bahs et

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَقَالُوا۟ سَلَـٰمًا قَالَ إِنَّا مِنكُمْ وَجِلُونَ ٥٢

İz dahalû aleyhi fekâlû selâmen kâle innâ minkum vecilûn

52. O vakıt ki yanına girdiler de, selâm dediler, biz dedi: sizden cidden korkuyoruz

قَالُوا۟ لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَـٰمٍ عَلِيمٍ ٥٣

Kâlû lâ tevcel innâ nubeşşiruke biğulâmin alîm

53. Korkma, dediler: biz sana alîm bir oğul tebşir ediyoruz

قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِى عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِىَ ٱلْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ ٥٤

Kâle ebeşşertumûnî alâ em messeniyel kiberu febime tubeşşirûn

54. Benimi, dedi: tebşir ettiniz? Bana ihtiyarlık gelib çatmışken, artık beni ne suretle tebşir edersiniz?

قَالُوا۟ بَشَّرْنَـٰكَ بِٱلْحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلْقَـٰنِطِينَ ٥٥

Kâlû beşşernâke bil hakkı felâ tekum minel kânitîn

55. Seni dediler: emri hakkile tebşir ettik, onun için ümidi kesenlerden olma

قَالَ وَمَن يَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ ٥٦

Kâle vemey yaknatu mir rahmeti rabbihî illed dâllûn

56. Rabbının rahmetinden, dedi: sapkınlardan başka kim ümidi keser?

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ٥٧

Kâle femâ hatbukum eyyuhel murselûn

57. Ey mürseller, dedi: bunu müteakıb me'muriyyetiniz nedir?

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ ٥٨

Kâlû innâ ursilnâ ilâ kavmim mucrimîn

58. Haberin olsun dediler: biz mücrim bir kavme gönderildik

إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ ٥٩

İllâ âle lûtın innâ lemuneccûhum ecme'în

59. Ancak ali Lût müstesna biz onların hepsini behemehal kurtaracağız

إِلَّا ٱمْرَأَتَهُۥ قَدَّرْنَآ ۙ إِنَّهَا لَمِنَ ٱلْغَـٰبِرِينَ ٦٠

İllemra'etehû kaddernâ innehâ leminel ğâbirîn

60. Ancak karısını takdir ettik o muhakkak kalacaklardandır

فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلُونَ ٦١

Felemmâ câ'e âle lûtınil murselûn

61. Bunun üzerine vaktâ ki Ali Lûta mürseller geldiler

قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ ٦٢

Kâle innekum kavmum munkerûn

62. Siz, dedi: cidden ürkülecek bir kavmsiniz

قَالُوا۟ بَلْ جِئْنَـٰكَ بِمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَمْتَرُونَ ٦٣

Kâlû bel ci'nâke bimâ kânû fîhi yemterûn

63. Yok dediler biz sana onların şekkedip durduklarını getirdik

وَأَتَيْنَـٰكَ بِٱلْحَقِّ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ٦٤

Ve eteynâke bil hakkı ve innâ lesâdikûn

64. Ve sana emri hakkile geldik, emin ol biz sadıklarız

فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ ٱلَّيْلِ وَٱتَّبِعْ أَدْبَـٰرَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ وَٱمْضُوا۟ حَيْثُ تُؤْمَرُونَ ٦٥

Fe esri bi ehlike bikıt'im minelleyli vettebi' edbârahum velâ yeltefit minkum ehaduv vemdû haysu tu'merûn

65. Hemen gecenin bir kısmında ehlini yürüt ve sen arkalarından git ve içinizden hiç bir kimse ardına bakmasın, emrolunduğunuz yere geçin gidin

وَقَضَيْنَآ إِلَيْهِ ذَٰلِكَ ٱلْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَـٰٓؤُلَآءِ مَقْطُوعٌ مُّصْبِحِينَ ٦٦

Vekadaynâ ileyhi zâlikel emra enne dâbira hâ ulâ'i maktû'um musbihîn

66. Ona kat'î olarak şu emri vahyettik: sabaha çıkarlarken şunları arkaları kat'iyyen kesilecek

وَجَآءَ أَهْلُ ٱلْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ ٦٧

Vecâ'e ehlul medîneti yestebşirûn

67. Şehir ahalisi de haber alıb keyf içinde gelmişlerdi

قَالَ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ ضَيْفِى فَلَا تَفْضَحُونِ ٦٨

Kâle inne hâ ulâ'i dayfî felâ tefdahûn

68. Amanın dedi onlar benim müsafirlerim, artık beni rüsvay etmeyin

وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ ٦٩

Vettakullâhe velâ tuhzûn

69. Allahtan korkun, beni utandırmayın

قَالُوٓا۟ أَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ ٱلْعَـٰلَمِينَ ٧٠

Kâlû evelem nenheke anil âlemîn

70. Seni dediler, âlemden nehyetmedikmi?

قَالَ هَـٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِىٓ إِن كُنتُمْ فَـٰعِلِينَ ٧١

Kâle hâ ulâ'i benâtî in kuntum fâ ilîn

71. Tâ şunlar kızlarım, eğer yapacaksanız dedi

لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِى سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ ٧٢

Le'amruke innehum lefî sekratihim ya'mehûn

72. Resulüm! ömrüne kasem olsun ki hakikaten onlar serhoşlukları içinde ne halt ettiklerini bilmiyorlardı

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ ٧٣

Fe ahazethumus sayhatu muşrikîn

73. Derken işrak vaktine girdikleri sırada bunları o sayha tutuverdi

فَجَعَلْنَا عَـٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ ٧٤

Fece'alnâ âliyehâ sâfilehâ ve emtarnâ aleyhim hicâratem min siccîl

74. Derhal şehirlerinin üstünü altına getiriverdik ve üzerlerine siccilden taşlar yağdırdık

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِينَ ٧٥

İnne fî zâlike le âyâtil lilmutevessimîn

75. elbette bunda fikr-u firaseti olanlara âyetler var

وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُّقِيمٍ ٧٦

Ve innehâ lebisebîlim mukîm

76. Hem o harabe yol üstünde duruyor

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّلْمُؤْمِنِينَ ٧٧

İnne fî zâlike le âyetel lilmu'minîn

77. elbette bunda iymanı olanlar için bir âyet var

وَإِن كَانَ أَصْحَـٰبُ ٱلْأَيْكَةِ لَظَـٰلِمِينَ ٧٨

Ve in kâne ashâbul eyketi lezâlimîn

78. Hakikaten eshabı eyke de zalimler idi

فَٱنتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِينٍ ٧٩

Fentakamnâ minhum ve innehumâ lebi'imâmim mubîn

79. Onlardan da intikam aldık, ikisi de ap açık önde bulunuyor

وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَـٰبُ ٱلْحِجْرِ ٱلْمُرْسَلِينَ ٨٠

Velakad kezzebe ashâbul hicril murselîn

80. Hakikaten eshabı hıcir dahi Peygamberleri tekzib ettiler

وَءَاتَيْنَـٰهُمْ ءَايَـٰتِنَا فَكَانُوا۟ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ٨١

Ve âteynâhum âyâtinâ fekânû anhâ mu'ridîn

81. Ve biz onlara âyetlerimizi vermiştik de ondan i'raz ediyorlardı

وَكَانُوا۟ يَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًا ءَامِنِينَ ٨٢

Vekânû yenhitûne minel cibâli buyûten âminîn

82. Dağlardan emniyetli emniyetli evler yontuyorlardı

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ ٨٣

Fe ahazethumus sayhatu musbihîn

83. Bunları da sabahleyin sayha tutuverdi

فَمَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ٨٤

Femâ ağnâ anhum mâ kânû yeksibûn

84. De o kesb ede geldikleri şeylerin kendilerine hiç faidesi olmadı

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ ۗ وَإِنَّ ٱلسَّاعَةَ لَـَٔاتِيَةٌ ۖ فَٱصْفَحِ ٱلصَّفْحَ ٱلْجَمِيلَ ٨٥

Vemâ halaknes semâvâti vel arda vemâ beynehumâ illâ bil hakkı ve innes sâ'ate le âtiyetun fesfehis safhal cemîl

85. Öyle ya biz Samavât-ü Arzı ve mabeynlerini ancak hakkile halkettik ve elbette saat muhakkak gelecek, şimdi sen safhı cemil ile muamele et

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلْخَلَّـٰقُ ٱلْعَلِيمُ ٨٦

İnne rabbeke huvel hallâkul alîm

86. Çünkü rabbın o öyle hallâk öyle alîm

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَـٰكَ سَبْعًا مِّنَ ٱلْمَثَانِى وَٱلْقُرْءَانَ ٱلْعَظِيمَ ٨٧

Velakad âteynâke seb'am minel mesânî vel kur'ânel azîm

87. Celâlim hakkı için sana «sebul mesani»yi ve Kur'anı azımi verdik

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِۦٓ أَزْوَٰجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ ٨٨

Lâ temuddenne ayneyke ilâ mâ metta'nâ bihî ezvâcem minhum velâ tahzen aleyhim vehfid cenâhake lilmu'minîn

88. Sakın o kâfirlerden bir takımlarını zevkıyap ettiğimiz şeylere göz atma ve onlara karşı mahzun olma da mü'minlere kanadını indir

وَقُلْ إِنِّىٓ أَنَا ٱلنَّذِيرُ ٱلْمُبِينُ ٨٩

Vekul innî enen nezîrul mubîn

89. Ve de ki haberiniz olsun; ben o nezîri mübînin ben

كَمَآ أَنزَلْنَا عَلَى ٱلْمُقْتَسِمِينَ ٩٠

Kemâ enzelnâ alel muktesimîn

90. Tıpkı indirdiğimiz gibi o taksimcilere

ٱلَّذِينَ جَعَلُوا۟ ٱلْقُرْءَانَ عِضِينَ ٩١

Ellezîne ce'alul kur'âne idîn

91. O, Kur'anı kısım kısım tefrık edenlere

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ٩٢ عَمَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ٩٣

92. Feverabbike lenes'elennehum ecme'în

93. Ammâ kânû ya'melûn

92-93. Ki rabbın hakkı için, biz onların hepsine mutlak ve muhakkak soracağız

Elmalılı bu âyetleri birlikte çevirmiştir.

فَٱصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْمُشْرِكِينَ ٩٤

Fesda' bimâ tu'meru ve a'rid anil muşrikîn

94. Şimdi sen her ne ile emrolunuyorsan kafalarına çatlat ve müşriklere aldırma

إِنَّا كَفَيْنَـٰكَ ٱلْمُسْتَهْزِءِينَ ٩٥

İnnâ kefeynâkel mustehzi'în

95. Her halde biz sana o müstehzîlerin haklarından geliriz

ٱلَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ٩٦

Ellezîne yec'alûne me'allâhi ilâhen âhara fesevfe ya'lemûn

96. Allah ile beraber diğer ilâh tutan o heriflerin yarın bilirler

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ ٩٧

Velakad na'lemu enneke yadîku sadruke bimâ yakûlûn

97. Celâlim hakkı için biliyoruz ki onların tevevvühatına senin cidden göğsün daralıyor

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ ٱلسَّـٰجِدِينَ ٩٨

Fesebbih bihamdi rabbike vekum mines sâcidîn

98. O halde Rabbına hamdile tesbih et ve secdekârlardan ol

وَٱعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ ٱلْيَقِينُ ٩٩

Ve'bud rabbeke hattâ ye'tiyekel yakîn

99. Ve Rabbına kulluk yap tâ sana o yâkîn gelene kadar