Mü'minûn Sûresi المؤمنون

قَدْ أَفْلَحَ ٱلْمُؤْمِنُونَ ١

Kad eflehal mu'minûn

1. Hakikat felâh buldu o mü'minler

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى صَلَاتِهِمْ خَـٰشِعُونَ ٢

Ellezîne hum fî salâtihim hâşi'ûn

2. Ki onlar namazlarında huşu'ludurlar

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَنِ ٱللَّغْوِ مُعْرِضُونَ ٣

Vellezîne hum anil lağvi mu'ridûn

3. Onlar ki bîyhude işe, boş lâfa bakmazlar

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَوٰةِ فَـٰعِلُونَ ٤

Vellezîne hum lizzekâti fâ ilûn

4. Onlar ki zekât vermek için çalışırlar

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَـٰفِظُونَ ٥

Vellezîne hum lifurûcihim hâfizûn

5. Ve onlar ki ırzlarını korurlar

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ٦

İllâ alâ ezvâcihim ev mâ meleket eymânuhum fe innehum ğayru melûmîn

6. Ancak zevcelerine ve kendilerinin milki olan cariyelerine karşı müstesnâ, çünkü bunlar levm olunmazlar

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ٧

Femenibtağâ verâ'e zâlike fe ulâ'ike humul âdûn

7. Kim de bundan ötesini ararsa işte artık onlar haddi aşanlardır

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَـٰنَـٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ٨

Vellezîne hum li emânâtihim ve ahdihim râ'ûn

8. Ve onlar ki emanetlerine ve ahidlerine riayetkârdırlar

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَوَٰتِهِمْ يُحَافِظُونَ ٩

Vellezîne hum alâ salevâtihim yuhâfizûn

9. Onlar ki namazlarının üzerine muhafızlık ederler

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْوَٰرِثُونَ ١٠

Ulâ'ike humul vârisûn

10. İşte onlardır o vârisler

ٱلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ١١

Ellezîne yerisûnel firdevse hum fîhâ hâlidûn

11. Ki Firdevse vâris olacak, onda muhallad kalacaklardır

وَلَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِن سُلَـٰلَةٍ مِّن طِينٍ ١٢

Velakad halaknel insâne min sulâletim min tîn

12. Şanım hakkı için biz insanı çamurdan, bir sülâleden yarattık

ثُمَّ جَعَلْنَـٰهُ نُطْفَةً فِى قَرَارٍ مَّكِينٍ ١٣

Summe ce'alnâhu nutfeten fî karârim mekîn

13. Sonra onu oturaklı bir karargâhta bir nufte yaptık

ثُمَّ خَلَقْنَا ٱلنُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا ٱلْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا ٱلْمُضْغَةَ عِظَـٰمًا فَكَسَوْنَا ٱلْعِظَـٰمَ لَحْمًا ثُمَّ أَنشَأْنَـٰهُ خَلْقًا ءَاخَرَ ۚ فَتَبَارَكَ ٱللَّهُ أَحْسَنُ ٱلْخَـٰلِقِينَ ١٤

Summe halaknen nutfete alakaten fehalaknel alakate mudğaten fehalaknel mudğate izâmen fekesevnel izâme lahmen summe enşe'nâhu halkan âhara fetebârakallâhu ahsenul hâlikîn

14. Sonra o nufteyi bir aleka yarattık. derken o alakayı bir mudga yarattık derken o kemiklere bir et giydirdik, sonra ona diğer bir hılkat neş'eti verdik, bak ne şanlı o Allah, yaratanların en güzeli

ثُمَّ إِنَّكُم بَعْدَ ذَٰلِكَ لَمَيِّتُونَ ١٥

Summe innekum ba'de zâlike lemeyyitûn

15. Sonra siz bunun arkasından muhakkak öleceksiniz

ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ تُبْعَثُونَ ١٦

Summe innekum yevmel kıyâmeti tub'asûn

16. Sonra siz Kıyamet günü muhakkak ba'solunacaksınız

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَآئِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ ٱلْخَلْقِ غَـٰفِلِينَ ١٧

Velakad halaknâ fevkakum seb'a tarâ'ika vemâ kunnâ anil halkı ğâfilîn

17. Filhakıka biz, sizin fevkınızda yedi tarıyk yarattık ve halktan gafil olmadık

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۢ بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّـٰهُ فِى ٱلْأَرْضِ ۖ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابٍۭ بِهِۦ لَقَـٰدِرُونَ ١٨

Ve enzelnâ mines semâ'i mâ'em bikaderin fe eskennâhu fil ardı ve innâ alâ zehâbim bihî lekâdirûn

18. Ve Semadan bir kader ile bir su indirdik de onu yerde iskân eyledik, halbuki biz onu giderivermeğe de şübhesiz kadiriz

فَأَنشَأْنَا لَكُم بِهِۦ جَنَّـٰتٍ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعْنَـٰبٍ لَّكُمْ فِيهَا فَوَٰكِهُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ ١٩

Fe enşe'nâ lekum bihî cennâtim min nahîliv ve a'nâbil lekum fîhâ fevâkihu kesîratuv veminhâ te'kulûn

19. Öyle iken durdurduk da onunla sizin için hurmalıklar, üzümlükler kabîlinden bağlar, bağçeler yaptık ki içlerinde sizin için bir çok yemişler var onlardan yer ve geçiniriz

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِن طُورِ سَيْنَآءَ تَنۢبُتُ بِٱلدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْـَٔاكِلِينَ ٢٠

Veşeceraten tahrucu min tûri seynâ'e tembutu bid duhni vesıbğıl lil'âkilîn

20. Ve bir ağaç ki Turı siynadan çıkar, yağ ve yiyenlere bir katıkla biter

وَإِنَّ لَكُمْ فِى ٱلْأَنْعَـٰمِ لَعِبْرَةً ۖ نُّسْقِيكُم مِّمَّا فِى بُطُونِهَا وَلَكُمْ فِيهَا مَنَـٰفِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ ٢١

Ve inne lekum fil en'âmi le'ibraten nuskîkum mimmâ fî butûnihâ velekum fîhâ menâfi'u kesîratuv veminhâ te'kulûn

21. En'amda da sizin için cidden bir ıbret vardır, karınlarındakinden sizi iska ediyoruz sizin için de onlarda hem bir çok menafi' vardır, hem de onlardan yersiniz

وَعَلَيْهَا وَعَلَى ٱلْفُلْكِ تُحْمَلُونَ ٢٢

Ve aleyhâ ve alel fulki tuhmelûn

22. Hem onlara ve hem gemiye yüklenirsiniz

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦ فَقَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥٓ ۖ أَفَلَا تَتَّقُونَ ٢٣

Velakad erselnâ nûhan ilâ kavmihî fekâle yâkavmi'budullâhe mâ lekum min ilâhin ğayruhû efelâ tettakûn

23. Celâlim hakkı için biz Nuhu kavmine Resul gönderdik de dedi ki: ey benim kavmim: Allaha ıbadet edin, ondan başka bir tanrınız yoktur, binaenaleyh korunmaz mısınız?

فَقَالَ ٱلْمَلَؤُا۟ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ مَا هَـٰذَآ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُرِيدُ أَن يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَأَنزَلَ مَلَـٰٓئِكَةً مَّا سَمِعْنَا بِهَـٰذَا فِىٓ ءَابَآئِنَا ٱلْأَوَّلِينَ ٢٤

Fekâlel mele'ullezîne keferû min kavmihî mâ hâzâ illâ beşerum mislukum yurîdu ey yetefaddale aleykum velev şâ'allâhu le enzele melâ'iketem mâ semi'nâ bihâzâ fî âbâ'inel evvelîn

24. Bunun üzerine kavminden küfreden kodaman güruh şöyle dedi: bu, başka değil, ancak sizin gibi bir beşer, üstünüze geçmek istiyor, eğer Allah dilese idi elbette bir takım Melekler gönderirdi, biz evvelki atalırımız içinde bunu işitmedik

إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌۢ بِهِۦ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا۟ بِهِۦ حَتَّىٰ حِينٍ ٢٥

İn huve illâ raculum bihî cinnetun feterabbasû bihî hattâ hîn

25. Her halde o öyle bir adam ki kendisinde bir cinnet var, binaenaleyh gözetin bunu bir zamana kadar

قَالَ رَبِّ ٱنصُرْنِى بِمَا كَذَّبُونِ ٢٦

Kâle rabbinsurnî bimâ kezzebûn

26. Dedi: ya rab! Beni tekzib etmelerine karşı sen bana nusrat ver

فَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِ أَنِ ٱصْنَعِ ٱلْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَإِذَا جَآءَ أَمْرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ ۙ فَٱسْلُكْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ ٱلْقَوْلُ مِنْهُمْ ۖ وَلَا تُخَـٰطِبْنِى فِى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ ۖ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ ٢٧

Fe evhaynâ ileyhi enisne'il fulke bi a'yuninâ vevahyinâ fe izâ câ'e emrunâ vefârat tennûru fesluk fîhâ min kullin zevceynisneyni ve ehleke illâ men sebaka aleyhil kavlu minhum velâ tuhâtıbnî fillezîne zalemû innehum muğrakûn

27. Biz de ona şöyle vahyettik: bizim nezaretimiz ve vahyimizle gemiyi yap, sonra emrimiz gelip de tennur feveran edince hemen ona topundan bir iki çift ve aleyhinde söz sebketmiş olandan başka ehlini sok ve o zulm edenler hakkında bana bir hıtabda bulunma, çünkü onlar gark olunacaklardır

فَإِذَا ٱسْتَوَيْتَ أَنتَ وَمَن مَّعَكَ عَلَى ٱلْفُلْكِ فَقُلِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى نَجَّىٰنَا مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ٢٨

Fe izesteveyte ente vemem me'ake alel fulki fekulil hamdu lillâhillezî neccânâ minel kavmiz zâlimîn

28. Binaenaleyh sen maıyyetindekilerle geminin üzerine çıktığında da de ki: hamd o Allaha ki bizi o zalim kavminden kurtardı

وَقُل رَّبِّ أَنزِلْنِى مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْمُنزِلِينَ ٢٩

Vekur rabbi enzilnî munzelem mubârakev ve ente hayrul munzilîn

29. Ve de ki: rabbım! Beni bir mübarek menzile kondur, konuklıyanların en hayırlısı sensin

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ وَإِن كُنَّا لَمُبْتَلِينَ ٣٠

İnne fî zâlike le âyâtiv ve in kunnâ lemubtelîn

30. İşte bunda çok âyetler vardır ve hakıkat biz pek imtihancıyızdır

ثُمَّ أَنشَأْنَا مِنۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا ءَاخَرِينَ ٣١

Summe enşe'nâ mim ba'dihim karnen âharîn

31. Sonra arkalarından başka bir karn inşa eyledik

فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥٓ ۖ أَفَلَا تَتَّقُونَ ٣٢

Fe erselnâ fîhim rasûlem minhum eni'budullâhe mâ lekum min ilâhin ğayruhû efelâ tettakûn

32. Onların içinde de kendilerinden bir Resul gönderdik şöyle ki: Allaha ıbadet edin ondan başka bir tanrınız yok, artık korunmaz mısınız?

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَأَتْرَفْنَـٰهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا مَا هَـٰذَآ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ ٣٣

Vekâlel mele'u min kavmihillezîne keferû vekezzebû bilikâ'il âhırati ve etrafnâhum fil hayâtid dunyâ mâ hâzâ illâ beşerum mislukum ye'kulu mimmâ te'kulûne minhu veyeşrabu mimmâ teşrabûn

33. Dünya hayatta kendilerine refah verdiğimiz halde küfredip Âhıret likasını tekzib eyliyen kavminden o (mele') kodaman güruh ise şöyle dedi: «bu başka değil, ancak sizin gibi bir beşer, yediğinizden yiyor, içtiğinizden içiyor

وَلَئِنْ أَطَعْتُم بَشَرًا مِّثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذًا لَّخَـٰسِرُونَ ٣٤

Vele'in ata'tum beşeram mislekum innekum izel lehâsirûn

34. Bu âyetin meali kaynak metinde hatalı aktarıldığı için gösterilmiyor (yanlış metin yayımlamamak için). Meali Diyanet Kur'an portalında okuyabilirsiniz.

أَيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذَا مِتُّمْ وَكُنتُمْ تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَنَّكُم مُّخْرَجُونَ ٣٥

Eye'idukum ennekum izâ mittum vekuntum turâbev ve izâmen ennekum muhracûn

35. Siz öldüğünüz ve bir toprak, bir yığın kemik olduğunuz vakıt muhakkak çıkarılacaksınız diye mi va'dediyor?

۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ ٣٦

Heyhâte heyhâte limâ tû'adûn

36. Heyhât o va'dolunduğunuz şey ne kadar uzak

إِنْ هِىَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ ٣٧

İn hiye illâ hayâtuned dunyâ nemûtu venahyâ vemâ nahnu bimeb'ûsîn

37. O, bizim Dünya hayatımızdan başka bir şey değildir, ölürüz ve yaşarız, fakat biz ba's olunmayız

إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا وَمَا نَحْنُ لَهُۥ بِمُؤْمِنِينَ ٣٨

İn huve illâ raculunifterâ alellâhi kezibev vemâ nahnu lehû bimu'minîn

38. O ancak öyle bir adam ki bir yalanı Allaha iftira etti, biz ona inanacak değiliz

قَالَ رَبِّ ٱنصُرْنِى بِمَا كَذَّبُونِ ٣٩

Kâle rabbinsurnî bimâ kezzebûn

39. Ya rab! dedi: beni tekzib ettikleri cihetle öcümü al

قَالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نَـٰدِمِينَ ٤٠

Kâle ammâ kalîlil leyusbihunne nâdimîn

40. Buyurdu ki: az bir zamanda nâdim olacaklar

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّيْحَةُ بِٱلْحَقِّ فَجَعَلْنَـٰهُمْ غُثَآءً ۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ٤١

Fe ahazethumus sayhatu bil hakkı fece'alnâhum ğusâ'en febu'del lilkavmiz zâlimîn

41. Derken onları sayha, bihakkın alıverdi de kendilerini bir seyl süpürüntüsü yapıverdik, artık öyle bir defolmuş oldu ki o kavm, o zalimler!

ثُمَّ أَنشَأْنَا مِنۢ بَعْدِهِمْ قُرُونًا ءَاخَرِينَ ٤٢

Summe enşe'nâ mim ba'dihim kurûnen âharîn

42. Sonra arkalarından başka karnlar inşâ ettik

مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَـْٔخِرُونَ ٤٣

Mâ tesbiku min ummetin ecelehâ vemâ yeste'hırûn

43. Hiç bir ümmet, ecelini sebkedemez ve geriletemezler

ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَا ۖ كُلَّ مَا جَآءَ أُمَّةً رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُ ۚ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُم بَعْضًا وَجَعَلْنَـٰهُمْ أَحَادِيثَ ۚ فَبُعْدًا لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ ٤٤

Summe erselnâ rusulenâ tetrâ kulle mâ câ'e ummeter rasûluhâ kezzebûhu fe etba'nâ ba'dahum ba'dav vece'alnâhum ehâdîse febu'del likavmil lâ yu'minûn

44. Sonra ardı ardına Resullerimizi gönderdik, her ümmetle Resulü geldikçe onu tekzib ettiler, biz de onları birbiri ardınca yuvarladık ve hepsini birer efsâne yaptık, artık defolsun öyle bir kavim ki iymana gelmezler

ثُمَّ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ وَأَخَاهُ هَـٰرُونَ بِـَٔايَـٰتِنَا وَسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ ٤٥

Summe erselnâ mûsâ ve ahâhu hârûne bi âyâtinâ vesultânim mubîn

45. Sonra bir takım âyetlerimiz ve açık bir ferman ile Musâyı ve kardeşi Harûnu gönderdik

إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَٱسْتَكْبَرُوا۟ وَكَانُوا۟ قَوْمًا عَالِينَ ٤٦

İlâ fir'avne vemele'ihî festekberû vekânû kavmen âlîn

46. Fir'avna ve cem'ıyyetine de bunlar kibirlerine yediremediler ve dik başlı bir kavm idiler

فَقَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَـٰبِدُونَ ٤٧

Fekâlû enu'minu libeşerayni mislinâ vekavmuhumâ lenâ âbidûn

47. Onun için biz, dediler, bizim gibi iki beşere iyman mı ederiz? Halbuki onların kavmi bize kulluk ediyor

فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُوا۟ مِنَ ٱلْمُهْلَكِينَ ٤٨

Fekezzebûhumâ fekânû minel muhlekîn

48. Bu suretle onları tekzib ettiler de helâk edilenlerden oldular

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ٤٩

Velakad âteynâ mûsel kitâbe le'allehum yehtedûn

49. Şanım hakkı için berikiler doğru yolu tutabilsinler diye Musâya o kitabı da verdik

وَجَعَلْنَا ٱبْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُۥٓ ءَايَةً وَءَاوَيْنَـٰهُمَآ إِلَىٰ رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ ٥٠

Vece'alnebne meryeme ve ummehû âyetev ve âveynâhumâ ilâ rabvetin zâti karâriv veme'în

50. İbni Meryemi de anasiyle bir âyet kıldık ve ikisini bir oturaklı ve temiz sulu bir tepeye barındırdık

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلرُّسُلُ كُلُوا۟ مِنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَٱعْمَلُوا۟ صَـٰلِحًا ۖ إِنِّى بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ٥١

Yâ eyyuher rusulu kulû minet tayyibâti ve'melû sâlihan innî bimâ ta'melûne alîm

51. Ey Resuller! Halâl ve hoş şeylerden yiyin ve güzel işler yapın, çünkü ben ne yaparsınız tamamen bilirim

وَإِنَّ هَـٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَٰحِدَةً وَأَنَا۠ رَبُّكُمْ فَٱتَّقُونِ ٥٢

Ve inne hâzihî ummetukum ummetev vâhidetev ve ene rabbukum fettakûn

52. Ve işte bu sizin ümmetiniz bir tek ümmet ve rabbınız da ben, artık hep bana korunun

فَتَقَطَّعُوٓا۟ أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ زُبُرًا ۖ كُلُّ حِزْبٍۭ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ ٥٣

Fetakatta'û emrahum beynehum zuburan kullu hizbim bimâ ledeyhim ferihûn

53. Derken kumandalarını aralarında kitab kitab parçalaştılar, her hızib kendilerininkine güveniyor

فَذَرْهُمْ فِى غَمْرَتِهِمْ حَتَّىٰ حِينٍ ٥٤

Fezerhum fî ğamratihim hattâ hîn

54. Şimdi sen onları bırak dalgınlıkları içinde tâ bir deme kadar

أَيَحْسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِۦ مِن مَّالٍ وَبَنِينَ ٥٥

Eyahsebûne ennemâ numidduhum bihî mim mâliv vebenîn

55. Kendilerine imdad ettiğimiz mal ve evlâd ile sanıyorlar mı ki

نُسَارِعُ لَهُمْ فِى ٱلْخَيْرَٰتِ ۚ بَل لَّا يَشْعُرُونَ ٥٦

Nusâri'u lehum fil hayrâti bel lâ yeş'urûn

56. Onların hakıkaten hayırlarına müsareat ediyoruz Hayır, şuurları yok

إِنَّ ٱلَّذِينَ هُم مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ٥٧

İnnellezîne hum min haşyeti rabbihim muşfikûn

57. Her halde rablarının haşyetinden titreyenler

وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ ٥٨

Vellezîne hum bi âyâti rabbihim yu'minûn

58. Ve rablarının âyetlerine iyman edenler

وَٱلَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ ٥٩

Vellezîne hum birabbihim lâ yuşrikûn

59. Ve rablarına hiç şirk koşmıyanlar

وَٱلَّذِينَ يُؤْتُونَ مَآ ءَاتَوا۟ وَّقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَىٰ رَبِّهِمْ رَٰجِعُونَ ٦٠

Vellezîne yu'tûne mâ âtev vekulûbuhum veciletun ennehum ilâ rabbihim râci'ûn

60. Ve rablarının huzuruna varacaklarından yürekleri çarparak vergilerini verenler

أُو۟لَـٰٓئِكَ يُسَـٰرِعُونَ فِى ٱلْخَيْرَٰتِ وَهُمْ لَهَا سَـٰبِقُونَ ٦١

Ulâ'ike yusâri'ûne fil hayrâti vehum lehâ sâbikûn

61. İşte bunlar hayırlarda sür'at yarışı yaparlar ve hem onun için ileri giderler

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۖ وَلَدَيْنَا كِتَـٰبٌ يَنطِقُ بِٱلْحَقِّ ۚ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ٦٢

Velâ nukellifu nefsen illâ vus'ahâ veledeynâ kitâbuy yentıku bil hakkı vehum lâ yuzlemûn

62. Maamafih biz kimseye vüs'unden başka teklif etmeyiz, ve nezdimizde bir kitab vardır hakkı söyler, onlar da zulm edilmezler

بَلْ قُلُوبُهُمْ فِى غَمْرَةٍ مِّنْ هَـٰذَا وَلَهُمْ أَعْمَـٰلٌ مِّن دُونِ ذَٰلِكَ هُمْ لَهَا عَـٰمِلُونَ ٦٣

Bel kulûbuhum fî ğamratim min hâzâ velehum a'mâlum min dûni zâlike hum lehâ âmilûn

63. Fakat onların kalbleri bundan bir dalgınlık içindedir, hem onların ondan başka bir takım işleri vardır ki hep onlar için çalışırlar

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذْنَا مُتْرَفِيهِم بِٱلْعَذَابِ إِذَا هُمْ يَجْـَٔرُونَ ٦٤

Hattâ izâ ahaznâ mutrafîhim bil azâbi izâ hum yec'erûn

64. Nihayet refahlı olanlarını azâba çekiverdiğimiz zaman hemen feryada başlıyacaklardır

لَا تَجْـَٔرُوا۟ ٱلْيَوْمَ ۖ إِنَّكُم مِّنَّا لَا تُنصَرُونَ ٦٥

Lâ tec'erul yevme innekum minnâ lâ tunsarûn

65. Feryad etmeyin bu gün, çünkü siz bizden kurtarılamazsınız

قَدْ كَانَتْ ءَايَـٰتِى تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَكُنتُمْ عَلَىٰٓ أَعْقَـٰبِكُمْ تَنكِصُونَ ٦٦

Kad kânet âyâtî tutlâ aleykum fekuntum alâ a'kâbikum tenkisûn

66. Karşınızda âyetlerim okunuyordu da siz ardınıza dönüyordunuz

مُسْتَكْبِرِينَ بِهِۦ سَـٰمِرًا تَهْجُرُونَ ٦٧

Mustekbirîne bihî sâmiran tehcurûn

67. Ona kafa tutarak, müsamere yaparak hezeyanlar ediyordunuz

أَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا۟ ٱلْقَوْلَ أَمْ جَآءَهُم مَّا لَمْ يَأْتِ ءَابَآءَهُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ٦٨

Efelem yeddebberul kavle em câ'ehum mâ lem ye'ti âbâ'ehumul evvelîn

68. Ya hâlâ o kelâmı tedebbür etmezler mi? Yoksa onlara evvelki atalarına gelmemiş bir şey mi geldi?

أَمْ لَمْ يَعْرِفُوا۟ رَسُولَهُمْ فَهُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ ٦٩

Em lem ya'rifû rasûlehum fehum lehû munkirûn

69. Yoksa Peygamberlerini tanımadılar mı da onun için inkâr ediyorlar?

أَمْ يَقُولُونَ بِهِۦ جِنَّةٌۢ ۚ بَلْ جَآءَهُم بِٱلْحَقِّ وَأَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كَـٰرِهُونَ ٧٠

Em yakûlûne bihî cinnetum bel câ'ehum bil hakkı ve ekseruhum lilhakkı kârihûn

70. Yoksa onda bir Cinnet var, mı diyorlar? Hayır, o onlara hakk ile geldi fakat ekserisi hakkı hoşlanmıyorlar

وَلَوِ ٱتَّبَعَ ٱلْحَقُّ أَهْوَآءَهُمْ لَفَسَدَتِ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ ۚ بَلْ أَتَيْنَـٰهُم بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَن ذِكْرِهِم مُّعْرِضُونَ ٧١

Velevittebe'al hakku ehvâ'ehum lefesedetis semâvâtu vel ardu vemen fîhinne bel eteynâhum bizikrihim fehum an zikrihim mu'ridûn

71. Eğer hak onların keyflerine tâbi' olsa idi Semavât ve Arz ve bunlardaki kimseler kat'ıyyen fâsid olurdu, hayır, biz onlara unutulmaz ders olacak zikirlerini getirdik de onlar zikirlerinden ı'raz ediyorlar

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلرَّٰزِقِينَ ٧٢

Em tes'eluhum harcen feharâcu rabbike hayruv vehuve hayrur râzikîn

72. Yoksa sen onlardan bir haraç mı istiyorsun? Rabbının harâcı daha hayırlıdır, hem o, rezzakların en hayırlısıdır

وَإِنَّكَ لَتَدْعُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ ٧٣

Ve inneke leted'ûhum ilâ sırâtım mustakîm

73. Doğrusu sen onları dosdoğru bir caddeye çağırıyorsun

وَإِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ عَنِ ٱلصِّرَٰطِ لَنَـٰكِبُونَ ٧٤

Ve innellezîne lâ yu'minûne bil âhırati anis sırâtı lenâkibûn

74. Fakat Âhırete inanmıyanlar caddeden sapmaktadırlar

۞ وَلَوْ رَحِمْنَـٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِم مِّن ضُرٍّ لَّلَجُّوا۟ فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ٧٥

Velev rahimnâhum vekeşefnâ mâ bihim min durril leleccû fî tuğyânihim ya'mehûn

75. Eğer biz onlara acıyıb da baskılarını açıversek mutlaka tuğyanlarında ınad eder hiç bir şey görmezler

وَلَقَدْ أَخَذْنَـٰهُم بِٱلْعَذَابِ فَمَا ٱسْتَكَانُوا۟ لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ ٧٦

Velakad ahaznâhum bil azâbi femestekânû lirabbihim vemâ yetadarra'ûn

76. Filhakika biz, onları azâba tuttuk da yine rablarına karşı uslanmadılar ve yalvarmıyorlar

حَتَّىٰٓ إِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيدٍ إِذَا هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ ٧٧

Hattâ izâ fetahnâ aleyhim bâben zâ azâbin şedîdin izâ hum fîhi mublisûn

77. Nihayet üzerlerine şedid azâblı bir kapı açtığımız vakıt da onun içinde ye'se düşüvereceklerdir

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنشَأَ لَكُمُ ٱلسَّمْعَ وَٱلْأَبْصَـٰرَ وَٱلْأَفْـِٔدَةَ ۚ قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ ٧٨

Vehuvellezî enşe'e lekumus sem'a vel ebsâra vel ef'idete kalîlem mâ teşkurûn

78. Halbuki sizin için o kulağı, o gözleri, o Gönülleri inşa eden o siz, pek az şükrediyorsunuz

وَهُوَ ٱلَّذِى ذَرَأَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ٧٩

Vehuvellezî zera'ekum fil ardı ve ileyhi tuhşerûn

79. Ve sizi Arzda yaratıp yayan o, hep ona haşrolunacaksınız

وَهُوَ ٱلَّذِى يُحْىِۦ وَيُمِيتُ وَلَهُ ٱخْتِلَـٰفُ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ٨٠

Vehuvellezî yuhyî veyumîtu velehuhtilâfulleyli ven nehâri efelâ ta'kılûn

80. Ve o öldüren ve dirilten o, gece ve gündüzün ıhtilâfı da hep onun için, artık akıllanmıyacak mısınız

بَلْ قَالُوا۟ مِثْلَ مَا قَالَ ٱلْأَوَّلُونَ ٨١

Bel kâlû misle mâ kâlel evvelûn

81. Hayır, evvelkilerin dedikleri gibi dediler

قَالُوٓا۟ أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ٨٢

Kâlû e'izâ mitnâ vekunnâ turâbev ve izâmen e'innâ lemeb'ûsûn

82. «öldüğünüz ve bir türab, bir yığın kemik olduğumuz vakıt mı, cidden biz mi mutlak ba'solunacağız?

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَءَابَآؤُنَا هَـٰذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّآ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ٨٣

Lekad vu idnâ nahnu ve âbâ'unâ hâzâ min kablu in hâzâ illâ esâtîrul evvelîn

83. Yemîn ederiz ki bize de, atalarımıza da bu, bundan evvel va'dolundu, bu eskilerin masallarından başka bir şey değil» dediler

قُل لِّمَنِ ٱلْأَرْضُ وَمَن فِيهَآ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ٨٤

Kul limenil ardu vemen fîhâ in kuntum ta'lemûn

84. Kimin o Arz ve ondaki kimseler, eğer biliyorsanız? De

سَيَقُولُونَ لِلَّهِ ۚ قُلْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ٨٥

Seyakûlûne lillâhi kul efelâ tezekkerûn

85. Allahın diyecekler, o halde düşünmez misiniz? De

قُلْ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ ٱلسَّبْعِ وَرَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ ٨٦

Kul mer rabbus semâvâtis seb'i verabbul arşil azîm

86. Kim o yedi Semânın rabbı ve o azametli Arşın rabbı? De

سَيَقُولُونَ لِلَّهِ ۚ قُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ ٨٧

Seyakûlûne lillâhi kul efelâ tettakûn

87. Allahın diyecekler, o halde korkmaz mısınız? De

قُلْ مَنۢ بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَىْءٍ وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ٨٨

Kul mem biyedihî melekûtu kulli şey'iv vehuve yucîru velâ yucâru aleyhi in kuntum ta'lemûn

88. Kim o her şeyin melekûtü yedinde ve o kayırır da ona karşı kayırılmaz olan eğer ılminiz varsa? de

سَيَقُولُونَ لِلَّهِ ۚ قُلْ فَأَنَّىٰ تُسْحَرُونَ ٨٩

Seyakûlûne lillâhi kul fe ennâ tusharûn

89. Allahın diyecekler, o halde nereden büyüleniyorsunuz? De

بَلْ أَتَيْنَـٰهُم بِٱلْحَقِّ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ٩٠

Bel eteynâhum bil hakkı ve innehum lekâzibûn

90. Doğrusu biz onlara hakkı getirdik ve şüphesiz onlar yalancılar

مَا ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ مِن وَلَدٍ وَمَا كَانَ مَعَهُۥ مِنْ إِلَـٰهٍ ۚ إِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ إِلَـٰهٍۭ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ٩١

Mettahazallâhu miv velediv vemâ kâne me'ahû min ilâhin izel lezehebe kullu ilâhim bimâ halaka vele'alâ ba'duhum alâ ba'dın subhânallâhi ammâ yasıfûn

91. Allah, hiç veled ittihaz etmedi, beraberinde bir tanrı da yok O surette her tanrı kendi yarattığı ile giderdi ve elbette biri diğerine kibrederdi, o isnad ettikleri vasıflardan sübhan o Allah

عَـٰلِمِ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ فَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ ٩٢

Âlimil ğaybi veş şehâdeti fete'âlâ ammâ yuşrikûn

92. O gayb-ü şehadetin âlimi, binaenaleyh onların koştukları çok yüksek

قُل رَّبِّ إِمَّا تُرِيَنِّى مَا يُوعَدُونَ ٩٣

Kur rabbi immâ turiyennî mâ yû'adûn

93. De ki: rabbım! eğer onlara edilen vaîdi bana behemehal göstereceksen

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِى فِى ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ٩٤

Rabbi felâ tec'alnî fil kavmiz zâlimîn

94. Beni o zalimler güruhunda bulundurma rabbım!

وَإِنَّا عَلَىٰٓ أَن نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقَـٰدِرُونَ ٩٥

Ve innâ alâ en nuriyeke mâ ne'iduhum lekâdirûn

95. Şübhesiz ki siz, onlara yaptığımız vaîdi sana göstermeğe elbette kadiriz

ٱدْفَعْ بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ ٱلسَّيِّئَةَ ۚ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ ٩٦

İdfa' billetî hiye ahsenus seyyi'ete nahnu a'lemu bimâ yasıfûn

96. Sen o kötülüğü en güzel olan hasletle def'et, biz, onların ne halt edeceklerini daha iyi biliriz

وَقُل رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَـٰطِينِ ٩٧

Vekur rabbi e'ûzu bike min hemezâtiş şeyâtîn

97. Ve de ki: sana sığınırım rabbım! O Şeytanların dürtüşmelerinden

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ ٩٨

Ve e'ûzu bike rabbi ey yahdurûn

98. Ve sana sığınırım rabbım! huzuruma gelmelerinden

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَهُمُ ٱلْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ٱرْجِعُونِ ٩٩

Hattâ izâ câ'e ehadehumul mevtu kâle rabbirci'ûn

99. Nihayet Her birine ölüm geldiği vakıt diyecek ki: rabbım! döndür, döndür beni döndür

لَعَلِّىٓ أَعْمَلُ صَـٰلِحًا فِيمَا تَرَكْتُ ۚ كَلَّآ ۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَآئِلُهَا ۖ وَمِن وَرَآئِهِم بَرْزَخٌ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ١٠٠

Le'allî a'melu sâlihan fîmâ teraktu kellâ innehâ kelimetun huve kâ'iluhâ vemiv verâ'ihim berzahun ilâ yevmi yub'asûn

100. Belki ben o baktığımda salih bir amel işlerim, hayır hayır! O bir kelimedir ki onu o söyler, ötelerinden ise bir berzah vardır, tâ ba's olunacakları güne kadar

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَلَآ أَنسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَآءَلُونَ ١٠١

Fe izâ nufiha fis sûri felâ ensâbe beynehum yevme'iziv velâ yetesâ'elûn

101. O vakıt Sûr üfürüldü mü artık beyinlerinde o gün ne ensab vardır ne de soruşurlar

فَمَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ١٠٢

Femen sakulet mevâzînuhû fe ulâ'ike humul muflihûn

102. O zaman her kimin tartıları ağır gelirse işte onlar o felâh bulanlardır

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فِى جَهَنَّمَ خَـٰلِدُونَ ١٠٣

Vemen haffet mevâzînuhû fe ulâ'ikellezîne hasirû enfusehum fî cehenneme hâlidûn

103. Her kimin de tarıları yeğni gelirse işte onlar kendilerine yazık edenler, Cehennemde kalanlardır

تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ ٱلنَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَـٰلِحُونَ ١٠٤

Telfehu vucûhehumun nâru vehum fîhâ kâlihûn

104. Ateş yüzlerini yalar, o halde ki içinde dişleri sırıtır

أَلَمْ تَكُنْ ءَايَـٰتِى تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَكُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ١٠٥

Elem tekun âyâtî tutlâ aleykum fekuntum bihâ tukezzibûn

105. Değil mi idi âyetlerim size okunuyor du siz onları tekzib ediyordunuz?

قَالُوا۟ رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَآلِّينَ ١٠٦

Kâlû rabbenâ ğalebet aleynâ şikvetunâ vekunnâ kavmen dâllîn

106. Rabbımız! derler: bize şekavetimiz galebe etti ve biz bir sapgın bir kavm idik

رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَـٰلِمُونَ ١٠٧

Rabbenâ ahricnâ minhâ fe in udnâ fe innâ zâlimûn

107. Ey bizim rabbımız! çıkar bizleri bundan, döner bir daha edersek her halde bizler zalimiz

قَالَ ٱخْسَـُٔوا۟ فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ ١٠٨

Kâlehse'û fîhâ velâ tukellimûn

108. Buyurur ki sinin orada, söylemeyin bana

إِنَّهُۥ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْ عِبَادِى يَقُولُونَ رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلرَّٰحِمِينَ ١٠٩

İnnehû kâne ferîkum min ibâdî yakûlûne rabbenâ âmennâ feğfir lenâ verhamnâ ve ente hayrur râhimîn

109. çünkü kullarımdan bir fırka vardı «Rabbimiz! Biz iyman ettik; öyle ise bizi bağışla, bize merhamet et, sen, merhametlilerin en iyisisin.» diyorlardı da

فَٱتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّىٰٓ أَنسَوْكُمْ ذِكْرِى وَكُنتُم مِّنْهُمْ تَضْحَكُونَ ١١٠

Fettahaztumûhum sihriyyen hattâ ensevkum zikrî vekuntum minhum tadhakûn

110. siz onları mashara yerine tutunuz, hattâ size benim yâdımı unutturdular, onlara öyle gülüyordunuz

إِنِّى جَزَيْتُهُمُ ٱلْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوٓا۟ أَنَّهُمْ هُمُ ٱلْفَآئِزُونَ ١١١

İnnî cezeytuhumul yevme bimâ saberû ennehum humul fâ'izûn

111. İşte onlara ben sabretmelerine mukabil bu gün bu mükâfatı verdim, onlardır onlar, murada erenler

قَـٰلَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى ٱلْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ ١١٢

Kâle kem lebistum fil ardı adede sinîn

112. Arzda seneler sayısı ne kadar kaldınız? Buyurur

قَالُوا۟ لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْـَٔلِ ٱلْعَآدِّينَ ١١٣

Kâlû lebisnâ yevmen ev ba'da yevmin fes'elil âddîn

113. Bir gün veya bir günün birazı, sayanlara sor derler

قَـٰلَ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا ۖ لَّوْ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ١١٤

Kâle il lebistum illâ kalîlel lev ennekum kuntum ta'lemûn

114. Buyurur ki bilmiş olsanız cidden pek az kaldınız

أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَـٰكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ ١١٥

Efehasibtum ennemâ halaknâkum abesev ve ennekum ileynâ lâ turce'ûn

115. Ya zannettiniz mi ki biz, sizi sırf bir abes yarattık? ve siz, bize irca' edilmiyeceksiniz?

فَتَعَـٰلَى ٱللَّهُ ٱلْمَلِكُ ٱلْحَقُّ ۖ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْكَرِيمِ ١١٦

Fete'âlellâhul melikul hakku lâ ilâhe illâ huve rabbul arşil kerîm

116. Demek ki Allah, o hak padişah yüksek çok yüksek, başka tanrı yok ancak o, o Arşı kerîmin rabbı

وَمَن يَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ لَا بُرْهَـٰنَ لَهُۥ بِهِۦ فَإِنَّمَا حِسَابُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْكَـٰفِرُونَ ١١٧

Vemey yed'u me'allâhi ilâhen âhara lâ burhâne lehû bihî fe innemâ hisâbuhû inde rabbihî innehû lâ yuflihul kâfirûn

117. Ve her kim Allahın beraberinde diğer bir tanrı da'vâ ederse onun ona hiç bir bürhanı yoktur ve ancak rabbının ındinde hisabı vardır, hak bu ki kâfirler felâh bulmazlar

وَقُل رَّبِّ ٱغْفِرْ وَٱرْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ ٱلرَّٰحِمِينَ ١١٨

Vekur rabbiğfir verham ve ente hayrur râhimîn

118. Hem şöyle de: «Râbbım! bana magrifet, merhamet buyur, sen merhamet edenlerin en hayırlısısın.»