Şuarâ Sûresi الشعراء

طسٓمٓ ١

Tâ Sîn Mîm

1. Ta, Sin, Mim.

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ٢

Tilke âyâtul kitâbil mubîn

2. Bunlar sana o mübin kitabın âyetleri

لَعَلَّكَ بَـٰخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ٣

Le'alleke bâhı'un nefseke ellâ yekûnû mu'minîn

3. Sen âdetâ kendine kıyacaksın mü'min olmıyacaklar diye

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةً فَظَلَّتْ أَعْنَـٰقُهُمْ لَهَا خَـٰضِعِينَ ٤

İn neşe' nunezzil aleyhim mines semâ'i âyeten fezallet a'nâkuhum lehâ hâdı'în

4. Dilersek üzerlerine Semadan bir âyet indiriveririz de ona boyunları eğile kalır

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ ٱلرَّحْمَـٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ٥

Vemâ ye'tîhim min zikrim miner rahmâni muhdesin illâ kânû anhu mu'ridîn

5. Bununla beraber Rahmandan kendilerine yeni bir zikir gelmiyor ki ondan yüz çevirmiş olmasınlar

فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَـٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ٦

Fekad kezzebû feseye'tîhim embâ'u mâ kânû bihî yestehzi'ûn

6. Evet tekzib etmekteler, fakat onlara o istihza ettikleri şeyin müdhiş haberleri gelecek

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ٧

Evelem yerav ilel ardı kem embetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm

7. Arza bir bakmadılar da mı? biz onda her hoş çiftten ne kadar bitirmişiz.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ٨

İnne fî zâlike le âyetev vemâ kâne ekseruhum mu'minîn

8. Şübhesiz ki bunda mutlak bir âyet var, hemde ekserîsi mü'min olmadı

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٩

Ve inne rabbeke lehuvel azîzur rahîm

9. Ve şübhesiz ki rabbın o öyle azîz, öyle rahîm

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ١٠

Ve iz nâdâ rabbuke mûsâ enitil kavmez zâlimîn

10. Bir vakıt da rabbın, Musaya nidâ buyurdu: git o zalim kavme dedi

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ١١

Kavme fir'avne elâ yettakûn

11. Fir'avn kavmine, daha sakınmıyacaklar mı?

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ١٢

Kâle rabbi innî ahâfu ey yukezzibûn

12. Yarab! dedi: doğrusu ben korkarım ki beni tekzib ederler

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَـٰرُونَ ١٣

Veyadîku sadrî velâ yentaliku lisânî fe ersil ilâ hârûn

13. ve Göğsüm daralır, dilim açılmaz, onun için Harûna da risalet ver

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ١٤

Velehum aleyye zembun fe ahâfu ey yaktulûn

14. Hem onlara üzerinde bir günah var, ondan dolayı korkarım ki hemen beni öldürürler

قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَـٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ١٥

Kâle kellâ fezhebâ bi âyâtinâ innâ me'akum mustemi'ûn

15. Hayır, buyurdu: haydi ikiniz bir, âyetlerimizle gidin, her halde biz sizinle beraberiz, dinliyoruzdur

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ١٦

Fe'tiyâ fir'avne fekûlâ innâ rasûlu rabbil âlemîn

16. Haydin Fir'avne varın da deyin: inan biz, rabbülaleminin resulüyüz

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ١٧

En ersil me'anâ benî isrâ'îl

17. Beni İsraili bizimle beraber salıver

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ١٨

Kâle elem nurabbike fînâ velîdev velebiste fînâ min umurike sinîn

18. Â, dedi: seni çocukken bizde büyütmedik mi? hem bizde ömründen senelerce kaldın

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ١٩

Vefe'alte fa'letekelletî fe alte ve ente minel kâfirîn

19. Hem de o yaptığın fi'li yaptın, o halde sen o nankör kâfirlerdensin

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٢٠

Kâle fe altuhâ izev ve ene mined dâllîn

20. O vakıt, dedi: o fi'li yaptım şaşkınlardandım

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ٢١

Feferartu minkum lemmâ hıftukum fevehebe lî rabbî hukmev vece'alenî minel murselîn

21. Onun üzerine vaktâki sizden korktum, içinizden kaçtım, derken rabbım bana huküm ihsan buyurdu ve beni mürselinden kıldı

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٢٢

Vetilke ni'metun temunnuhâ aleyye en abbette benî isrâ'îl

22. O başıma kakdığın bir ni'met de Beni İsraili kul, köle edinmiş olmandır.

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ٢٣

Kâle fir'avnu vemâ rabbul âlemîn

23. Fir'avn, rabbülâlemin de nedir? dedi

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ٢٤

Kâle rabbus semâvâti vel ardı vemâ beynehumâ in kuntum mûkınîn

24. Göklerin ve Yerin ve bütün aralarındakilerin rabbı, eğer ehli yakîn iseniz dedi

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ٢٥

Kâle limen havlehû elâ testemi'ûn

25. Etrafındakilere dinlemezmisiniz? dedi

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ٢٦

Kâle rabbukum verabbu âbâ'ikumul evvelîn

26. Rabbınızın ve evvelki atalarınızın rabbı dedi

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ٢٧

Kâle inne rasûlekumullezî ursile ileykum lemecnûn

27. Her halde size gönderilmiş olan resulünüz mutlak mecnun dedi

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ٢٨

Kâle rabbul meşrikı vel mağribi vemâ beynehumâ in kuntum ta'kılûn

28. Meşrık ve Mağrıbın ve bütün aralarındakilerin rabbı, eğer siz âkıl iseniz dedi

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَـٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ٢٩

Kâle le inittahazte ilâhen ğayrî le ec'alenneke minel mescûnîn

29. Yemin ederim ki dedi: eğer benden başka bir ilâh tutarsan seni mutlak ve muhakkak zindandakilerden ederim

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍ مُّبِينٍ ٣٠

Kâle evelev ci'tuke bişey'im mubîn

30. Ya, dedi: sana ap açık isbat edecek bir şey getirdimse demi?

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ٣١

Kâle fe'ti bihî in kunte mines sâdikîn

31. Haydi, dedi: getir onu bakayım sadıklardan isen

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ ٣٢

Fe elkâ asâhu fe izâ hiye su'bânum mubîn

32. Bunun üzerine Asasını bırakıverdi, ap açık bir ejderha kesiliverdi

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ ٣٣

Veneze'a yedehû fe izâ hiye beydâ'u linnâzırîn

33. Bir de elini çekti çıkardı, o da bakanlara bem beyaz oluverdi

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌ ٣٤

Kâle lilmele'i havlehû inne hâzâ lesâhirun alîm

34. Etrafındaki cem'ıyyete bu, dedi: her halde bilgiç bir sihirbaz

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ٣٥

Yurîdu ey yuhricekum min ardıkum bisihrihî femâzâ te'murûn

35. Sihrile sizi yerinizden çıkarmak istiyor, binaenaleyh ne emredersiniz?

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ٣٦

Kâlû ercih ve ahâhu veb'as fil medâ'ini hâşirîn

36. Bunu ve kardeşini dediler; eğle, şehirlere de derleyiciler yolla

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ٣٧

Ye'tûke bikulli sehhârin alîm

37. Bütün bilgiç sihirbazları getirsinler

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ٣٨

Fecumi'as seharatu limîkâti yevmim ma'lûm

38. Bu suretle ma'lûm bir gün miykat ta'yin olunarak sihirbazlar cemolundu

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ٣٩

Vekîle linnâsi hel entum muctemi'ûn

39. Ve halka siz toplu musunuz denildi

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ٤٠

Le'allenâ nettebi'us seharate in kânû humul ğâlibîn

40. Sanırız bizler sihirbazlara tabi' olacağız şayed onlar olursa galibler

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ٤١

Felemmâ câ'es seharatu kâlû lifir'avne e'inne lenâ le ecran in kunnâ nahnul ğâlibîn

41. Derken vaktâ ki sihirbazlar geldiler Firavne elbette: biz galip gelirsek bize mutlak ecir var ya? dediler

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ٤٢

Kâle ne'am ve innekum izel leminel mukarrabîn

42. Evet, dedi: hem siz o vakıt muhakkak mukarrebîndensiniz

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ٤٣

Kâle lehum mûsâ elkû mâ entum mulkûn

43. Mûsâ onlara atın dedi: siz ne atacaksanız

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ٤٤

Fe elkav hibâlehum ve isıyyehum vekâlû bi'izzeti fir'avne innâ lenahnul ğâlibûn

44. Hemen iplerini ve sopalarını ortaya attılar ve Firavnin ızzeti hakkı için elbette biz galibiz, şüphesiz, dediler

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ٤٥

Fe elkâ mûsâ asâhu fe izâ hiye telkafu mâ ye'fikûn

45. Mûsâ da Asasını koyuverdi, bir de baktılar ki o, her ne dolap çeviriyorlarsa yutuyor

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ ٤٦

Fe ulkıyes seharatu sâcidîn

46. Derhal sihirbazlar secdeye kapandılar

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ٤٧

Kâlû âmennâ birabbil âlemîn

47. «iyman ettik rabbül'âlemîne

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ٤٨

Rabbi mûsâ vehârûn

48. Musâ ve Hârunun rabbına» dediler

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ٤٩

Kâle âmentum lehû kable en âzene lekum innehû lekebîrukumullezî allemekumus sihra felesevfe ta'lemûne le ukattı'anne eydiyekum ve erculekum min hılâfiv vele'usallibennekum ecme'în

49. Ona, dedi: ben size izin vermeden iyman ettiniz, anlaşıldı ki o size sihri ta'lim eden büyüğünüzmüş, o halde mutlak yakında bileceksiniz, çaresiz ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazına kestireceğim, hem muhakkak hepinizi çarmıha gerdireceğim»

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ٥٠

Kâlû lâ dayra innâ ilâ rabbinâ munkalibûn

50. Dediler: zararı yok, her halde biz rabbımıza döneceğiz

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَـٰيَـٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٥١

İnnâ natme'u ey yağfira lenâ rabbunâ hatâyânâ en kunnâ evvelel mu'minîn

51. Her halde biz mü'minlerin evveli olduğumuzdan dolayı rabbımızın bize mağfiret buyuracağını ümid ederiz.

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ٥٢

Ve evhaynâ ilâ mûsâ en esri bi'ibâdî innekum muttebe'ûn

52. Hem Musâya şu vahyi yerdik: kullarımı gece yürüt çünkü ta'kıb edileceksiniz

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ٥٣

Fe ersele fir'avnu fil medâ'ini hâşirîn

53. Firavn de şehirlere asker toplayıcılar gönderdi

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ ٥٤

İnne hâ ulâ'i leşirzimetun kalîlûn

54. Şunlar şübhe yok ki bir şirzimei kaliledirler

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ٥٥

Ve innehum lenâ leğâ'izûn

55. Fakat hakkımızda çok gayz besliyorlar

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـٰذِرُونَ ٥٦

Ve innâ lecemî'un hâzirûn

56. Biz ise uyanık ihtiyatlı bir cem'ıyyet bulunuyoruz. diyordu

فَأَخْرَجْنَـٰهُم مِّن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ٥٧

Fe ahracnâhum min cennâtiv ve uyûn

57. Bu suretle bunları bostanlardan, pınarlardan

وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ٥٨

Vekunûziv vemakâmin kerîm

58. Hazinelerden, ve dilrubâ makamlardan çıkardık

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَـٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٥٩

Kezâlike ve evrasnâhâ benî isrâ'îl

59. Ve onları Beni İsraile miras kıldık

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ٦٠

Fe etbe'ûhum muşrikîn

60. Derken arkalarına düştüler Güneş doğmuştu

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ٦١

Felemmâ terâ'el cem'âni kâle ashâbu mûsâ innâ lemudrakûn

61. Vaktâ ki iki cem'ıyyet biribirine göründü Musânın eshabı yakalandık dediler

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ٦٢

Kâle kellâ inne me'iye rabbî seyehdîn

62. Hayır asla, dedi: rabbım muhakkak benimledir, bana yolunu gösterecektir

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ٦٣

Fe evhaynâ ilâ mûsâ enidrib bi'asâkel bahra fenfelaka fekâne kullu firkın ket tavdil azîm

63. Bunun üzerine Musâya «vur Asan ile denize» diye vahyeyledik, vurunca bir infilak etti her bölük koca bir dağ gibi oluverdi

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْـَٔاخَرِينَ ٦٤

Ve ezlefnâ semmel âharîn

64. Ötekileri de buraya yanaştırmıştık

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ٦٥

Ve enceynâ mûsâ vemem me'ahû ecme'în

65. Musâyı ve maıyyetindekileri tamamen necata çıkardık

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ٦٦

Summe ağraknel âharîn

66. Sonra da ötekileri gark ettik

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ٦٧

İnne fî zâlike le âyetev vemâ kâne ekseruhum mu'minîn

67. Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٦٨

Ve inne rabbeke lehuvel azîzur rahîm

68. Ve şübhesiz ki rabbın o öyle azîz öyle rahîm

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ٦٩

Vetlu aleyhim nebe'e ibrâhîm

69. Onlara İbrahimin kıssasını da oku

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ٧٠

İz kâle li ebîhi vekavmihî mâ ta'budûn

70. O bir vakıt babasına ve kavmine: siz neye taparsınız? dedi

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَـٰكِفِينَ ٧١

Kâlû na'budu asnâmen fenazallu lehâ âkifîn

71. Bir takım putlara taparız da dediler: onlar sayesinde toplanırız

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ٧٢

Kâle hel yesme'ûnekum iz ted'ûn

72. Onlar, dedi: dua ettiğiniz vakıt işidirler mi?

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ٧٣

Ev yenfe'ûnekum ev yadurrûn

73. Veya size bir menfeat verir yâhud bir zarar ederler mi

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ٧٤

Kâlû bel vecednâ âbâ'enâ kezâlike yef'alûn

74. Yok dediler: atalarımızı bulduk, böyle yapıyorlardı

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ٧٥

Kâle efera'eytum mâ kuntum ta'budûn

75. Şimdi, dedi: gördünüz a o sizin ve eski atalarınızın taptıklarınızı

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ٧٦ فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ٧٧

76. Entum ve âbâ'ukumul akdemûn

77. Fe innehum aduvvul lî illâ rabbel âlemîn

76-77. Hep onlar benim düşmanım ancak o rabbül'âlemîn başka

Elmalılı bu âyetleri birlikte çevirmiştir.

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ٧٨

Ellezî halakanî fehuve yehdîn

78. O ki beni yarattı sonra da bana o hidayet eder

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ٧٩

Vellezî huve yut'imunî veyeskîn

79. Ve o ki bana o, yedirir, o içirir,

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ٨٠

Ve izâ meridtu fehuve yeşfîn

80. Hastalandığım vakıt da bana o şifa verir

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ٨١

Vellezî yumîtunî summe yuhyîn

81. Ve o ki beni öldürür, sonra beni yine diriltir

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ٨٢

Vellezî atme'u ey yağfira lî hatî'etî yevmed dîn

82. Ve o ki ceza günü ben onun günahımı afivbuyurmasını niyaz ederim

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ٨٣

Rabbi heb lî hukmev ve elhiknî bis sâlihîn

83. Yarab, bana bir huküm ıhsan et ve beni sâlihine ilhak buyur

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ٨٤

Vec'al lî lisâne sıdkın fil âhırîn

84. Ve bana sonrakiler içinde bir «lisanı sıdık» tahsıys eyle

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ٨٥

Vec'alnî miv veraseti cennetin ne'îm

85. Ve beni naıym cennetinin varislerinden eyle

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٨٦

Veğfir li ebî innehû kâne mined dâllîn

86. Babama da mağfiret buyur, çünkü o yanlış gidenlerden idi

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ٨٧

Velâ tuhzinî yevme yub'asûn

87. Ve utandırma beni ba's olunacakları gün

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ٨٨

Yevme lâ yenfe'u mâluv velâ benûn

88. O gün ki ne mal faide verir ne oğulları

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ٨٩

İllâ men etellâhe bikalbin selîm

89. Ancak Allaha selim bir kalb ile varan başka

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ٩٠

Ve uzlifetil cennetu lilmuttakîn

90. Hem müttekiler için cennet yaklaştırılmış

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ٩١

Veburrizetil cehîmu lilğâvîn

91. Azgınlar için de Cehennem hortlatılmıştır

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ٩٢ مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ٩٣

92. Vekîle lehum eyne mâ kuntum ta'budûn

93. Min dûnillâhi hel yensurûnekum ev yentasırûn

92-93. Ve bunlara hani nerede o Allahın gayrıdan taptıklarınız? Nasıl size yardım ediyorlar veya kendilerini kurtarıyorlar mı? denilmekte

Elmalılı bu âyetleri birlikte çevirmiştir.

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ٩٤

Fekubkibû fîhâ hum vel ğâvûn

94. Ve arkasından hep onlar o Cehennemin içine fırlatılmaktadır

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ٩٥ قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ٩٦

95. Vecunûdu iblîse ecme'ûn

96. Kâlû vehum fîhâ yahtasımûn

95-96. Ve bütün o İblis orduları onun içinde birbirleriyle çekişirlerken şöyle demektedirler

Elmalılı bu âyetleri birlikte çevirmiştir.

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ ٩٧

Tallâhi in kunnâ lefî dalâlim mubîn

97. Tallahi biz doğrusu açık bir dalâl içinde imişiz

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ٩٨

İz nusevvîkum birabbil âlemîn

98. Çünkü sizi rabbül'âlemîn seviyyesinde tutuyorduk

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ٩٩

Vemâ adallenâ illel mucrimûn

99. Ve bizi hep o mücrimler şaşırtmıştı

فَمَا لَنَا مِن شَـٰفِعِينَ ١٠٠

Femâ lenâ min şâfi'în

100. Bak şimdi bizim için ne şefaatciler var

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ١٠١

Velâ sadîkın hamîm

101. Ne de yakın bir sadîk

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ١٠٢

Felev enne lenâ kerraten fenekûne minel mu'minîn

102. Bari bizim için geriye bir dönmek olsa idi de mü'minlerden olsa idik

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٠٣

İnne fî zâlike le âyetev vemâ kâne ekseruhum mu'minîn

103. Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٠٤

Ve inne rabbeke lehuvel azîzur rahîm

104. Ve şüphesiz ki rabbın o öyle azîz öyle rahîm

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ١٠٥

Kezzebet kavmu nûhinil murselîn

105. Nuh kavmı gönderilen Resulleri tekzib etti

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٠٦

İz kâle lehum ahûhum nûhun elâ tettakûn

106. O vakıt ki kardeşleri Nuh onlara şöyle demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٠٧

İnnî lekum rasûlun emîn

107. Haberiniz olsun ben size gönderilmiş bir Resulüm, bir eminim

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٠٨

Fettakullâhe ve atî'ûn

108. Gelin Allahdan korkun, bana itaat edin

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ١٠٩

Vemâ es'elukum aleyhi min ecrin in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn

109. Buna karşı ben sizden bir ecir de istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül'âlemîne aiddir

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١١٠

Fettakullâhe ve atî'ûn

110. Gelin Allahdan korkun bana itaat edin

۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ١١١

Kâlû enu'minu leke vettebe'akel erzelûn

111. A, dediler: hiç biz sana inanır mıyız? Senin ardına hep o ezrail düşmüş?

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ١١٢

Kâle vemâ ilmî bimâ kânû ya'melûn

112. Benim ne ılmim olabilir? dedi: onlar ne yapıyorlarmış

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ١١٣

İn hisâbuhum illâ alâ rabbî lev teş'urûn

113. Sizin şuurunuz olsa onların hısabı ancak rabbıma aiddir

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ١١٤

Vemâ ene bitâridil mu'minîn

114. Hem ben iyman edenleri koğmaya me'mur değilim

إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ ١١٥

İn ene illâ nezîrum mubîn

115. Ben ancak açık, bir nezirim

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ١١٦

Kâlû le il lem tentehi yânûhu letekûnenne minel mercûmîn

116. And ederiz ki dediler; eğer vazgeçmezsen yâ Nuh! Mutlak ve muhakkak recm edilenlerden olacaksın

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ١١٧

Kâle rabbi inne kavmî kezzebûn

117. Yâ reb! dedi: anlaşıldı ki kavmim beni tekzib ettiler

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ١١٨

Feftah beynî vebeynehum fethav veneccinî vemem me'iye minel mu'minîn

118. Artık benimle onların arasını nasıl ayırd edeceksen et de bana ve beraberimdeki mü'minlere necat ver

فَأَنجَيْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ١١٩

Fe enceynâhu vemem me'ahû fil fulkil meşhûn

119. Bunun üzerine biz de onu ve beraberindekileri o dolu gemide necata çıkardık

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ١٢٠

Summe ağraknâ ba'dul bâkîn

120. Sonra da arkasından kalanları garkettik

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٢١

İnne fî zâlike le âyetev vemâ kâne ekseruhum mu'minîn

121. Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٢٢

Ve inne rabbeke lehuvel azîzur rahîm

122. öyle iken ekserîsi mü'min olmadı ve şübhesiz ki rabbın, o öyle azîz, öyle rahîm

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ١٢٣

Kezzebet âdunil murselîn

123. Âd, gönderilen Resulleri tekzib etti

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٢٤

İz kâle lehum ahûhum hûdun elâ tettakûn

124. O vakıt ki kardeşleri Hûd onlara demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٢٥

İnnî lekum rasûlun emîn

125. Haberiniz olsun ki ben size gönderilmiş bir Resulüm' emînim

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٢٦

Fettakullâhe ve atî'ûn

126. Gelin Allahdan korkun ve bana itaat edin

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ١٢٧

Vemâ es'elukum aleyhi min ecrin in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn

127. Buna karşı ben sizden bir ecir de istemiyorum. benim ecrim ancak rabbül'âlemîne aiddir

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً تَعْبَثُونَ ١٢٨

Etebnûne bikulli rî'in âyeten ta'besûn

128. Siz her tepeye bir alâmet bina eder eğlenir misiniz?

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ١٢٩

Vetettahızûne masâni'a le'allekum tahludûn

129. Bir takım masnuat da ediniyorsunuz ki sanki muhalled kalacaksınız

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ١٣٠

Ve izâ betaştum betaştum cebbârîn

130. Hem tuttuğunuz vakıt merhametsiz, cebbarcasına tutuyorsunuz

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٣١

Fettakullâhe ve atî'ûn

131. Artık Allahdan korkun ve bana itaat edin

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ١٣٢

Vettakullezî emeddekum bimâ ta'lemûn

132. O Allahdan korkun ki size o bildiğiniz şeylere imdad buyordu

أَمَدَّكُم بِأَنْعَـٰمٍ وَبَنِينَ ١٣٣

Emeddekum bi en'âmiv vebenîn

133. En'am, oğullar

وَجَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ١٣٤

Vecennâtiv ve uyûn

134. Cennet gibi bağlar, bahçeler, menba'lar ile size imdad buyurmakta

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ١٣٥

İnnî ahâfu aleykum azâbe yevmin azîm

135. Cidden ben size büyük bir günün azâbından korkuyorum

قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ١٣٦

Kâlû sevâ'un aleynâ eve'azte em lem tekum minel vâ'izîn

136. Sen, dediler: ha va'zetmişin ha va'zedenlerden olmamışın bizce müsavidir

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ١٣٧

İn hâzâ illâ hulukul evvelîn

137. Bu sırf eskilerin âdeti

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ١٣٨

Vemâ nahnu bimu'azzebîn

138. Biz ta'zib olunmayız

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَـٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٣٩

Fekezzebûhu fe ehleknâhum inne fî zâlike le âyetev vemâ kâne ekseruhum mu'minîn

139. Diye onu tekzib ettiler de kendilerini helâk ediverdik. Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٤٠

Ve inne rabbeke lehuvel azîzur rahîm

140. Ve şübhesiz ki rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ١٤١

Kezzebet semûdul murselîn

141. Semûd gönderilen Resulleri tekzib etti

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَـٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٤٢

İz kâle lehum ahûhum sâlihun elâ tettakûn

142. O vakıt ki kardeşleri Salih onlara demişti: Allahdan korkmaz mısınız?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٤٣

İnnî lekum rasûlun emîn

143. Haberiniz olsun ki ben size gönderilmiş bir Resulüm, eminim

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٤٤

Fettakullâhe ve atî'ûn

144. Gelin Allahdan korkun ve bana itaat edin

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ١٤٥

Vemâ es'elukum aleyhi min ecrin in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn

145. Buna karşı ben sizden bir ecir istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül'âlemîne aiddir

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَـٰهُنَآ ءَامِنِينَ ١٤٦

Etutrakûne fî mâ hâhunâ âminîn

146. Siz burada emn-ü eman ile bırakılacak mısınız?

فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ١٤٧

Fî cennâtiv ve uyûn

147. O Cennetler, pınarlar

وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ١٤٨

Vezurû'iv venahlin tal'uhâ hadîm

148. Lâtıf tal'ı sarkmış hurmalar, ekinler içinde

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًا فَـٰرِهِينَ ١٤٩

Vetenhitûne minel cibâli buyûten fârihîn

149. Ki bir de dağlardan keyfli keyfli evler yontuyorsunuz

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٥٠

Fettakullâhe ve atî'ûn

150. Gelin Allahdan korkun da bana itaat eyleyin

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ١٥١

Velâ tutî'û emral musrifîn

151. İtaat etmeyin o kimselere ki

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ١٥٢

Ellezîne yufsidûne fil ardı velâ yuslihûn

152. yer yüzünü gesada verirler de islâh etmezler

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ١٥٣

Kâlû innemâ ente minel musehharîn

153. Sen dediler: çok büyülenmişlerdensin

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ١٥٤

Mâ ente illâ beşerum mislunâ fe'ti bi âyetin in kunte mines sâdikîn

154. Sen bizim gibi bir beşerden başka nesin? Haydi bir âyet getir eğer sadıklardan isen

قَالَ هَـٰذِهِۦ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ١٥٥

Kâle hâzihî nâkatul lehâ şirbuv velekum şirbu yevmim ma'lûm

155. Ha, dedi: işte bir naka ona bir şirb hakkı' size de ma'lûm bir günün şirb hakkı

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ ١٥٦

Velâ temessûhâ bisû'in feye'huzekum azâbu yevmin azîm

156. Sakın ona bir kötülükle ilişmeyin ki o yüzden sizi büyük bir günün azâbı yakalar

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَـٰدِمِينَ ١٥٧

Fe akarûhâ fe asbehû nâdimîn

157. Derken onu vurdular, fakat nâdim oldular

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٥٨

Fe ahazehumul azâbu inne fî zâlike le âyetev vemâ kâne ekseruhum mu'minîn

158. Çünkü kendilerini azâb yakalayıverdi şüphesiz bunda mutlak bir âyet var öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٥٩

Ve inne rabbeke lehuvel azîzur rahîm

159. Ve şüphesiz rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ١٦٠

Kezzebet kavmu lûtınil murselîn

160. Lût kavmı gönderilen Resulleri tekzib etti

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٦١

İz kâle lehum ahûhum lûtun elâ tettakûn

161. O vakıt ki kadeşleri Lût onlara demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٦٢

İnnî lekum rasûlun emîn

162. Haberiniz olsun ben size gönderilmiş bir Resulüm, eminim

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٦٣

Fettakullâhe ve atî'ûn

163. Gelin Allahdan korkun da bana itaat edin

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ١٦٤

Vemâ es'elukum aleyhi min ecrin in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn

164. Buna karşı ben sizden bir ecir de istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül'âlemîne aiddir

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ ١٦٥

Ete'tûnez zukrâne minel âlemîn

165. Âlemîn içinden erkeklere mi gidiyorsunuz?

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ١٦٦

Vetezerûne mâ halaka lekum rabbukum min ezvâcikum bel entum kavmun âdûn

166. Bırakıyorsunuz da sizin için yarattığı çiftleri? Doğrusu siz insanlıktan çıkmış bir kavimsiniz

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ١٦٧

Kâlû le il lem tentehi yâlûtu letekûnenne minel muhracîn

167. And ederiz ki dediler vazgeçmezsen ya Lût, mutlak ve muhakkak çıkarılanlardan olacaksın

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ١٦٨

Kâle innî li'amelikum minel kâlîn

168. Ben, dedi: doğrusu sizin amelinize buğz edenlerdenim

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ١٦٩

Rabbi neccinî ve ehlî mimmâ ya'melûn

169. Yâ rabb! Beni ve ehlimi bunların amellerinin şumundan halâs et

فَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ١٧٠

Fenecceynâhu ve ehlehû ecme'în

170. Biz de onu ve ehlini temamen halâs ettik

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ١٧١

İllâ acûzen fil ğâbirîn

171. ancak bir acüze kaldı

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ١٧٢

Summe demmernel âharîn

172. Sonra geridekileri hep tedmir eyledik

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ١٧٣

Ve emtarnâ aleyhim mataran fesâ'e matarul munzerîn

173. Ve üzerlerine öyle bir yağmur yağdırdık ki ne fena idi o münzerin yağmuru

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٧٤

İnne fî zâlike le âyetev vemâ kâne ekseruhum mu'minîn

174. Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٧٥

Ve inne rabbeke lehuvel azîzur rahîm

175. Ve şübhesiz ki rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

كَذَّبَ أَصْحَـٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ١٧٦

Kezzebe ashâbu l'eyketil murselîn

176. Eshabı Eyke gönderilen Resulleri tekzib etti

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٧٧

İz kâle lehum şu'aybun elâ tettakûn

177. O Vakit ki Şuayb onlara demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٧٨

İnnî lekum rasûlun emîn

178. Haberiniz olsun ben size gönderilmiş bir Resulüm, emînim

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٧٩

Fettakullâhe ve atî'ûn

179. Gelin Allahdan korkun ve bana itaat edin

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ١٨٠

Vemâ es'elukum aleyhi min ecrin in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn

180. Buna karşı sizden bir ecir istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül'âlemîne aiddir

۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ١٨١

Evful keyle velâ tekûnû minel muhsirîn

181. Ölçeği tam ölçün de hak yiyenlerden olmayın

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ١٨٢

Vezinû bil kıstâsil mustakîm

182. Ve doğru terazi ile tartın

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ١٨٣

Velâ tebhasun nâse eşyâ'ehum velâ ta'sev fil ardı mufsidîn

183. Halkın eşyalarını değerinden düşürmeyin ve yer yüzünü ihtilâlcılıkla fesada vermeyin

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ١٨٤

Vettakullezî halakakum vel cibilletel evvelîn

184. O sizi ve sizden evvelki cibileti yaratan hâlıktan korkun

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ١٨٥

Kâlû innemâ ente minel musehharîn

185. Sen, dediler: muhakkak sihirlilerdensin

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ١٨٦

Vemâ ente illâ beşerum mislunâ ve in nazunnuke leminel kâzibîn

186. Sen bizim gibi bir beşerden başka nesin, doğrusu biz seni her halde yalancılardan sanıyoruz

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ١٨٧

Fe eskıt aleynâ kisefem mines semâ'i in kunte mines sâdikîn

187. Üzerimize Semâdan bir kıt'ayı düşürüver haydi sâdıklardan isen

قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ١٨٨

Kâle rabbî a'lemu bimâ ta'melûn

188. Rabbım a'lemdir, dedi: yaptıklarınıza

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ١٨٩

Fekezzebûhu fe ahazehum azâbu yevmiz zulleti innehû kâne azâbe yevmin azîm

189. Hasılı onu tekzib ettiler, kendilerini de o zulle gününün azâbı alıverdi ki o cidden büyük bir günün azâbı idi

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٩٠

İnne fî zâlike le âyetev vemâ kâne ekseruhum mu'minîn

190. Şüphesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٩١

Ve inne rabbeke lehuvel azîzur rahîm

191. Ve şüphesiz ki rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ١٩٢

Ve innehû letenzîlu rabbil âlemîn

192. Ve hakıkat bu (kur'an) rabbül'âlemînin şübhesiz bir tenkizilidir

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ١٩٣

Nezele bihir rûhul emîn

193. Onu Ruhı emîn indirdi

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ١٩٤

Alâ kalbike litekûne minel munzirîn

194. Senin kalbin üzerine ki o münzirlerden olasın

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّ مُّبِينٍ ١٩٥

Bilisânin arabiyyim mubîn

195. Açık parlak bir Arabi lisan ile

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ١٩٦

Ve innehû lefî zuburil evvelîn

196. Hem o şübhesiz evvelkilerin kitablarında da var

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَـٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ١٩٧

Evelem yekul lehum âyeten ey ya'lemehû ulemâ'u benî isrâ'îl

197. Onu Beni İsrail ulemasının bilmesi de onlara bir âyet (bir delil) değil mi

وَلَوْ نَزَّلْنَـٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ١٩٨

Velev nezzelnâhu alâ ba'dıl a'cemîn

198. Eğer onu Arabca bilmiyenlerin birine indirseydik de

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ١٩٩

Fekara'ehû aleyhim mâ kânû bihî mu'minîn

199. o kendilerine kıraet etse idi yine iyman etmiyeceklerdi

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَـٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ٢٠٠

Kezâlike seleknâhu fî kulûbil mucrimîn

200. Biz onu mücrimlerin kalblerine öyle sokmuşuzdur.

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ٢٠١

Lâ yu'minûne bihî hattâ yeravul azâbel elîm

201. İyman etmezler ana tâ o elim azâbı görecekleri deme kadar

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ٢٠٢

Feye'tiyehum bağtetev vehum lâ yeş'urûn

202. Ki geliversin de kendilerine ansızın, hiç farkında değillerken

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ٢٠٣

Feyakûlû hel nahnu munzarûn

203. Desinler ki acaba bize bir müsaade edilir mi?

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ٢٠٤

Efebi'azâbinâ yesta'cilûn

204. Ya şimdi azâbımızı iviyorlar mı?

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَـٰهُمْ سِنِينَ ٢٠٥

Efera'eyte im metta'nâhum sinîn

205. Gördün a artık onlara senelerce zevk ettirsek

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ٢٠٦

Summe câ'ehum mâ kânû yû'adûn

206. Sonra kendilerine edilen vaid gelip çatarsa

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ٢٠٧

Mâ ağnâ anhum mâ kânû yumette'ûn

207. O yaşatıldıkları zevkın kendilerine hiç faidesi olmıyacaktır

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ٢٠٨

Vemâ ehleknâ min karyetin illâ lehâ munzirûn

208. Maamafih biz hangi memleketi helâk ettikse her halde onu inzar edenler olmuştur

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ٢٠٩

Zikrâ vemâ kunnâ zâlimîn

209. İhtar edilmiştir, ve biz zulmetmiş değilizdir

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَـٰطِينُ ٢١٠

Vemâ tenezzelet bihiş şeyâtîn

210. Ve bunu Şeytanlar indirmedi

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ٢١١

Vemâ yembağî lehum vemâ yestatî'ûn

211. Bu onlara hem yaraşmaz hem güçleri yetmez?

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ٢١٢

İnnehum anis sem'i lema'zûlûn

212. Onlar işitmekten sureti kat'ıyyede azledilmişlerdir

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ٢١٣

Felâ ted'u me'allâhi ilâhen âhara fetekûne minel mu'azzebîn

213. Binaenaleyh sakın Allah ile beraber diğer bir ilâha çağırma ki o ta'zib edileceklerden olmıyasın

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ٢١٤

Ve enzir aşîratekel akrabîn

214. Hem en yakın hısımlarını inzar et

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٢١٥

Vehfid cenâhake limenittebe'ake minel mu'minîn

215. Ve sana ittiba' eden mü'minlere kanadını indir

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ٢١٦

Fe in asavke fekul innî berî'um mimmâ ta'melûn

216. Bunun üzerine sana ısyan ederlerse ben sizin amellerinizden beriim de

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ٢١٧

Vetevekkel alel azîzir rahîm

217. Ve o, azîz rahime mütevekkil ol

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ٢١٨

Ellezî yerâke hîne takûm

218. O ki görüyor kıyam ettiğin vakıt seni

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّـٰجِدِينَ ٢١٩

Vetakallubeke fis sâcidîn

219. Ve secdekârlar içinde dolaşmanı

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ٢٢٠

İnnehû huves semî'ul alîm

220. Çünkü o öyle semi öyle alîmdir

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَـٰطِينُ ٢٢١

Hel unebbi'ukum alâ men tenezzeluş şeyâtîn

221. Haber vereyim mi size Şeytanlar kimin üzerine inerler?

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ٢٢٢

Tenezzelu alâ kulli effâkin esîm

222. Vebal yüklenici her bir sahtekâr üzerine inerler

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَـٰذِبُونَ ٢٢٣

Yulkûnes sem'a ve ekseruhum kâzibûn

223. Onlar kulak verirler ve ekseri yalan söylerler

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ٢٢٤

Veş şu'arâ'u yettebi'uhumul ğâvûn

224. Şairler, bunların arkasına da çapkınlar, sapkınlar düşer

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ٢٢٥

Elem tera ennehum fî kulli vâdiy yehîmûn

225. Görmez misin bunlar her vâdide hayran olurlar

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ٢٢٦

Ve ennehum yakûlûne mâ lâ yef'alûn

226. hem de onlar yapmıyacakları şeyleri söylerler

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ ٢٢٧

İllellezîne âmenû ve amilus sâlihâti vezekerullâhe kesîrav ventasarû mim ba'di mâ zulimû veseya'lemullezîne zalemû eyye munkalebiy yenkalibûn

227. Ancak iyman edip iyi ameller işliyenler ve Allahı çok zikredenler ve kendilerine zulmedildikten sonra öclerini alanlar müstesna, yarın bilecek o zulmedenler hangi ınkılâba münkalib olacaklar