Duhân Sûresi الدخان

حمٓ ١

Hâ Mîm

1. Hâ, mîm.

وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ٢

Vel kitâbil mubîn

2. Hem kitabı mübîn hakk için

إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةٍ مُّبَـٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ٣

İnnâ enzelnâhu fî leyletim mubâraketin innâ kunnâ munzirîn

3. Elhak biz onu bir mübârek gecede indirdik, çünkü biz nezîr gönderiyorduk

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ٤

Fîhâ yufraku kullu emrin hakîm

4. Bir gece ki her hikmetli emir onda ayırd edilir

أَمْرًا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ٥

Emram min indinâ innâ kunnâ mursilîn

5. Tarafımızdan emir, çünkü biz Resul gönderiyorduk

رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ٦

Rahmetem mir rabbike innehû huves semî'ul alîm

6. Rabbından bir rahmet olarak, hakikat o, öyle semî' öyle alîmdir

رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ٧

Rabbis semâvâti vel ardı vemâ beynehumâ in kuntum mûkınîn

7. O Göklerin ve Yerin ve bütün aralarındakilerin rabbıdır ehli yakîn olsanız

لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ٨

Lâ ilâhe illâ huve yuhyî veyumîtu rabbukum verabbu âbâ'ikumul evvelîn

8. Ondan başka Tanrı yoktur, hem diriltir hem öldürür, hem sizin rabbınız hem de evvelki atalarınızın rabbı

بَلْ هُمْ فِى شَكٍّ يَلْعَبُونَ ٩

Bel hum fî şekkiy yel'abûn

9. Fakat onlar şekk içinde oynuyorlar

فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ ١٠

Fertakıb yevme te'tis semâ'u biduhânim mubîn

10. O halde gözet o Semânın açık bir duman ile geleceği günü

يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ١١

Yağşen nâse hâzâ azâbun elîm

11. Ki nâsı saracaktır, bu bir elîm azâbdır

رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ١٢

Rabbenekşif annel azâbe innâ mu'minûn

12. Rabbenâ! bizden bu azâbı aç, çünkü biz mü'minleriz diyecekler

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ ١٣

Ennâ lehumuz zikrâ vekad câ'ehum rasûlum mubîn

13. Onlara düşünmek, ıbret almak nerede? Kendilerine ap açık anlatan bir Resul geldi de

ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ ١٤

Summe tevellev anhu vekâlû mu'allemum mecnûn

14. Sonra ondan döndüler, öğretilmiş dediler, bir mecnun dediler

إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ ١٥

İnnâ kâşiful azâbi kalîlen innekum â'idûn

15. Biz o azâbı biraz biraz açacağız, fakat siz yine döneceksiniz

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ١٦

Yevme nebtışul batşetel kubrâ innâ muntakımûn

16. Amma o büyük satvetle sıkıvereceğimiz gün her halde biz intikam alacağız

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ١٧

Velakad fetennâ kablehum kavme fir'avne vecâ'ehum rasûlun kerîm

17. Celâlım hakkı için onlardan evvel Fir'avnin kavmini fitneye düşürdük, onlara da kerîm bir Resul gelmişti

أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٨

En eddû ileyye ibâdallâhi innî lekum rasûlun emîn

18. Şöyle diye: Allahın kullarını bana teslim edin, çünkü ben size emîn bir Resulüm

وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ ١٩

Ve el lâ ta'lû alellâhi innî âtîkum bisultânim mubîn

19. Ve Allaha karşı baş kaldırmayın, çünkü ben size açık bir bürhan ile geliyorum

وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ٢٠

Ve innî uztu birabbî verabbikum en tercumûn

20. Ve haberiniz olsun ki ben sizin beni recminizden rabbım ve rabbınıza sığınmışımdır

وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ ٢١

Ve il lem tu'minû lî fe'tezilûn

21. Onun için eğer bana iyman etmezseniz bari benden çekilin

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ ٢٢

Fede'â rabbehû enne hâ ulâ'i kavmum mucrimûn

22. Sonra rabbına duâ etti: bak bunlar mücrim bir kavim dedi

فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ٢٣

Fe esri bi'ibâdî leylen innekum muttebe'ûn

23. Hemen; buyurdu; kullarımı geceleyin yürüt, çünkü siz ta'kıyb olunacaksınız

وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ ٢٤

Vetrukil bahra rahven innehum cundum muğrakûn

24. Ve denizi açık bırak, çünkü onlar ordu halinde gelip gark olunacaklar

كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ٢٥

Kem terakû min cennâtiv ve uyûn

25. Neler terketmişlerdi: ne Cennetler, ne kaynaklar,

وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ٢٦

Vezurû'iv vemakâmin kerîm

26. ne çiftlikler, ne kerîm makam

وَنَعْمَةٍ كَانُوا۟ فِيهَا فَـٰكِهِينَ ٢٧

Vena'metin kânû fîhâ fâkihîn

27. Ve içinde zevk sürdükleri ne ni'met ve refah

كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَـٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ٢٨

Kezâlike ve evrasnâhâ kavmen âharîn

28. Evet öyle ve hep onları başka bir kavma miras kıldık

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ ٢٩

Femâ beket aleyhimus semâ'u vel ardu vemâ kânû munzarîn

29. Binnetice ne Gök ağladı üzerlerine ne Yer ne de imhal olundular

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ٣٠

Velakad necceynâ benî isrâ'île minel azâbil muhîn

30. Celâlım hakkı için, Beni İsraîli kurtarmıştık: o ihanetli azâbdan

مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ ٣١

Min fir'avne innehû kâne âliyem minel musrifîn

31. Fir'avinden, çünkü o üstün müsriflerden idi

وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَـٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ٣٢

Velakadihternâhum alâ ilmin alel âlemîn

32. Ve şanım hakkı için: biz onları bir ılim üzere âlemîne karşı ıhtıyar eylemiştik

وَءَاتَيْنَـٰهُم مِّنَ ٱلْـَٔايَـٰتِ مَا فِيهِ بَلَـٰٓؤٌا۟ مُّبِينٌ ٣٣

Ve âteynâhum minel âyâti mâ fîhi belâ'um mubîn

33. Ve onlara âyetlerden öylesini vermiştik ki onda açık bir ni'met ile imtihan vardı

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ٣٤

İnne hâ ulâ'i leyakûlûn

34. Fakat şu berikiler diyorlar ki:

إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ٣٥

İn hiye illâ mevtetunel ûlâ vemâ nahnu bimunşerîn

35. ilk ölümümüzden ilerisi yok ve biz yeniden neşrolunacak değiliz

فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ٣٦

Fe'tû bi âbâ'inâ in kuntum sâdikîn

36. Haydi getirin babalarımızı doğru iseniz

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَـٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ٣٧

Ehum hayrun em kavmu tubbe'iv vellezîne min kablihim ehleknâhum innehum kânû mucrimîn

37. Ya onlar mı hayırlı? Yoksa Tübbain kavmı ve onlardan evvelkilermi? Hep onları helâk ettik, çünkü mücrim idiler

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَـٰعِبِينَ ٣٨

Vemâ halaknes semâvâti vel arda vemâ beynehumâ lâ ibîn

38. Ve biz o Göklerle Yeri ve aralarındakileri oyunculukla yaratmadık

مَا خَلَقْنَـٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ٣٩

Mâ halaknâhumâ illâ bil hakkı velâkinne ekserahum lâ ya'lemûn

39. İkisini de ancak hak sebebiyle yarattık ve lâkin pek çokları bilmezler

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَـٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ ٤٠

İnne yevmel fasli mîkâtuhum ecme'în

40. Haberiniz olsun ki o fasıl günü hepinizin mikatıdır

يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ٤١

Yevme lâ yuğnî mevlen am mevlen şey'ev velâ hum yunsarûn

41. O gün ki yar yardan bir şey def'edemez ve bir taraftan yardım da olunmazlar

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٤٢

İllâ mer rahimallâhu innehû huvel azîzur rahîm

42. Ancak Allahın rahmetiyle yarlıgadığı başka, çünkü o öyle azîz öyle rahîmdir

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ٤٣

İnne şeceratez zakkûm

43. Şübhesiz o zakkum ağacı

طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ ٤٤

Ta'âmul esîm

44. çok vebal yüklenenin yemeğidir

كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ ٤٥

Kel muhli yağlî fil butûn

45. Pota gibi karınlarında kaynar

كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ ٤٦

Keğalyil hamîm

46. Hamîm kaynar gibi

خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ٤٧

Huzûhu fe'tilûhu ilâ sevâ'il cehîm

47. Tutun onu da yaka paça doğru Cehennemin ortasına sürükleyin

ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ ٤٨

Summe subbû fevka ra'sihî min azâbil hamîm

48. Sonra da başının üstüne hamîm azâbından dökün

ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ ٤٩

Zuk inneke entel azîzul kerîm

49. Dat bakalım deyin: çünkü sen azîzdin, kerîmdin

إِنَّ هَـٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ ٥٠

İnne hâzâ mâ kuntum bihî temterûn

50. İşte o sizin şekk ve mücadele edip durduğunuz bu

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍ ٥١

İnnel muttakîne fî makâmin emîn

51. Elbette müttekiler emîn bir makamda

فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ٥٢

Fî cennâtiv ve uyûn

52. Cennetlerde pınar başlarında

يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ ٥٣

Yelbesûne min sundusiv ve istebrakım mutakâbilîn

53. Sündüs ve istebraktan elbiseler giyerek karşı karşıya

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَـٰهُم بِحُورٍ عِينٍ ٥٤

Kezâlike vezevvecnâhum bihûrin în

54. Evet böyle, hem onları iri gözlü hurîlerle tezvic de etmişizdir

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَـٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ٥٥

Yed'ûne fîhâ bikulli fâkihetin âminîn

55. Orada emniyyetler içinde her türlü yemişi çağırır getirdiler

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ٥٦

Lâ yezûkûne fîhel mevte illel mevtetel ûlâ vevakâhum azâbel cehîm

56. İlk ölümden başka ölüm datmazlar. Korumuştur da onları o Cahîm azâbından

فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ٥٧

Fadlem mir rabbike zâlike huvel fevzul azîm

57. Hepsi rabbından bir fadl olarak, işte budur ancak fevzi azîm

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَـٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ٥٨

Fe innemâ yessernâhu bilisânike le'allehum yetezekkerûn

58. Biz onu sâde senin dilinle müyesser kıldık gerek ki iyi düşünsünler

فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ٥٩

Fertakıb innehum murtakıbûn

59. O halde gözet çünkü onlar gözetiyorlar