Zuhruf Sûresi الزخرف

حمٓ ١

Hâ Mîm

1. Hâ, mîm.

وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ٢

Vel kitâbil mubîn

2. Bu parlak kitabın kadrini bilin

إِنَّا جَعَلْنَـٰهُ قُرْءَٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ٣

İnnâ ce'alnâhu kur'ânen arabiyyel le'allekum ta'kılûn

3. Hakkâ biz onu Arabî olarak okunacak bir Kur'an kıldık ki akıl irdiresiniz

وَإِنَّهُۥ فِىٓ أُمِّ ٱلْكِتَـٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِىٌّ حَكِيمٌ ٤

Ve innehû fî ummil kitâbi ledeynâ le'aliyyun hakîm

4. Ve hakıkat o, bizim nezdimizdeki ana kitabda çok yüksek, çok hikmetlidir

أَفَنَضْرِبُ عَنكُمُ ٱلذِّكْرَ صَفْحًا أَن كُنتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِينَ ٥

Efenadribu ankumuz zikra safhan en kuntum kavmem musrifîn

5. Siz müsrif bir kavm olduğunuz için şimdi sizden o öğüdü bertaraf mı edeceğiz?

وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِن نَّبِىٍّ فِى ٱلْأَوَّلِينَ ٦

Vekem erselnâ min nebiyyin fil evvelîn

6. Halbuki evvelkiler içinde biz nice Peygamber gönderdik

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن نَّبِىٍّ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ٧

Vemâ ye'tîhim min nebiyyin illâ kânû bihî yestehzi'ûn

7. Hiç bir Peygamber de gelmiyordu ki kendilerine onunla mutlak eğlenmesinler

فَأَهْلَكْنَآ أَشَدَّ مِنْهُم بَطْشًا وَمَضَىٰ مَثَلُ ٱلْأَوَّلِينَ ٨

Fe ehleknâ eşedde minhum batşev vemadâ meselul evvelîn

8. Onun için biz onlardan daha sert pençelileri helâk ettik, ve evvelkilerin meseli geçti

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ ٱلْعَزِيزُ ٱلْعَلِيمُ ٩

Vele'in se'eltehum men halakas semâvâti vel arda leyakûlunne halakahunnel azîzul alîm

9. Celâlim hakkı için sorsan onlara o Gökleri ve Yeri kim yarattı? Elbette diyecekler: onları o azîz, alîm yarattı

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ١٠

Ellezî ce'ale lekumul arda mehdev vece'ale lekum fîhâ subulel le'allekum tehtedûn

10. O ki Arzı sizin için bir beşik yaptı, ve doğru gidesiniz diye size yollar açtı

وَٱلَّذِى نَزَّلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۢ بِقَدَرٍ فَأَنشَرْنَا بِهِۦ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذَٰلِكَ تُخْرَجُونَ ١١

Vellezî nezzele mines semâ'i mâ'em bikaderin fe enşernâ bihî beldetem meyten kezâlike tuhracûn

11. Ve o ki yukarıdan bir mikdar ile bir su indirmekte ve onunla ölü bir beldeye hayat neşretmekteyiz, işte siz de öyle çıkarılacaksınız

وَٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْأَزْوَٰجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلْفُلْكِ وَٱلْأَنْعَـٰمِ مَا تَرْكَبُونَ ١٢

Vellezî halakal ezvâce kullehâ vece'ale lekum minel fulki vel en'âmi mâ terkebûn

12. Ve o ki bütün çiftleri yarattı ve sizin için gemilerden ve yumuşak hayvanlardan bineceğiniz şeyler yaptı

لِتَسْتَوُۥا۟ عَلَىٰ ظُهُورِهِۦ ثُمَّ تَذْكُرُوا۟ نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا ٱسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا۟ سُبْحَـٰنَ ٱلَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُۥ مُقْرِنِينَ ١٣

Litestevû alâ zuhûrihî summe tezkurû ni'mete rabbikum izesteveytum aleyhi vetakûlû subhânellezî sahhara lenâ hâzâ vemâ kunnâ lehû mukrinîn

13. Ki sırtlarına kurulasınız, sonra üzerine kurulduğunuzda rabbınızın ni'metini anıp diyesiniz: tenzih o sübhâne ki bunu bize müsahhar kılmış, yoksa biz bunu yanaştıramazdık

وَإِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ ١٤

Ve innâ ilâ rabbinâ lemunkalibûn

14. Ve her halde biz dönüp dolaşıp rabbımıza varacağız

وَجَعَلُوا۟ لَهُۥ مِنْ عِبَادِهِۦ جُزْءًا ۚ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَكَفُورٌ مُّبِينٌ ١٥

Vece'alû lehû min ibâdihî cuz'en innel insâne lekefûrum mubîn

15. Öyle iken tuttular kullarından ona bir cüz tasladılar, hakıkat insan çok nankör, açık bir küfürbazdır

أَمِ ٱتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنَاتٍ وَأَصْفَىٰكُم بِٱلْبَنِينَ ١٦

Emittahaze mimmâ yahluku benâtiv ve asfâkum bil benîn

16. Yoksa o, yaratıp durduğu mahlûklarından kendine kızlar edindi de oğullarla imtiyazı size mi verdi?

وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَـٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُۥ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ ١٧

Ve izâ buşşira ehaduhum bimâ darabe lirrahmâni meselen zalle vechuhû musveddev vehuve kezîm

17. Halbuki içlerinden biri o Rahmana fırlattığı mesel ile kendisi tebşir kılındığı vakıt yüzü simsiyah oluyor da kederinden yutkunup yutkunup dolukuyor

أَوَمَن يُنَشَّؤُا۟ فِى ٱلْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى ٱلْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍ ١٨

Evemey yuneşşe'u fil hilyeti vehuve fil hısâmi ğayru mubîn

18. Ya o zînet içinde yetiştirilecek de muhasamaya gelince beceremiyecek olanı öyle mi?

وَجَعَلُوا۟ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ ٱلَّذِينَ هُمْ عِبَـٰدُ ٱلرَّحْمَـٰنِ إِنَـٰثًا ۚ أَشَهِدُوا۟ خَلْقَهُمْ ۚ سَتُكْتَبُ شَهَـٰدَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُونَ ١٩

Vece'alul melâ'iketellezîne hum ibâdur rahmâni inâsen eşehidû halkahum setuktebu şehâdetuhum veyus'elûn

19. Rahmanın kulları olan Melâikeyi de dişi yaptılar, yaradılışlarına şâhid mi idiler? Şehadetleri yazılacak ve sorguya çekilecekler

وَقَالُوا۟ لَوْ شَآءَ ٱلرَّحْمَـٰنُ مَا عَبَدْنَـٰهُم ۗ مَّا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ٢٠

Vekâlû lev şâ'er rahmânu mâ abednâhum mâ lehum bizâlike min ilmin in hum illâ yahrusûn

20. Bir de dediler ki Rahman dilese idi biz onlara tapmazdık, bu babda onların bir ılimleri yoktur sâde atıyorlar

أَمْ ءَاتَيْنَـٰهُمْ كِتَـٰبًا مِّن قَبْلِهِۦ فَهُم بِهِۦ مُسْتَمْسِكُونَ ٢١

Em âteynâhum kitâbem min kablihî fehum bihî mustemsikûn

21. Yoksa biz onlara bundan evvel bir kitab vermişiz de ona mı tutunuyorlar?

بَلْ قَالُوٓا۟ إِنَّا وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا عَلَىٰٓ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِم مُّهْتَدُونَ ٢٢

Bel kâlû innâ vecednâ âbâ'enâ alâ ummetiv ve innâ alâ âsârihim muhtedûn

22. Hayır, şöyle dediler: bizler, atalarımızı bir ümmet üzerinde bulduk, biz de onların izlerince giderek murada ireriz

وَكَذَٰلِكَ مَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِى قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَآ إِنَّا وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا عَلَىٰٓ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِم مُّقْتَدُونَ ٢٣

Vekezâlike mâ erselnâ min kablike fî karyetim min nezîrin illâ kâle mutrafûhâ innâ vecednâ âbâ'enâ alâ ummetiv ve innâ alâ âsârihim muktedûn

23. Yine böyle senden evvel hangi memlekette bir nezîr gönderdikse onun refahlı takımı demişti ki: bizler atalarımızı bir ümmet üzerinde bulduk biz de onların izlerine uyarız

۞ قَـٰلَ أَوَلَوْ جِئْتُكُم بِأَهْدَىٰ مِمَّا وَجَدتُّمْ عَلَيْهِ ءَابَآءَكُمْ ۖ قَالُوٓا۟ إِنَّا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ كَـٰفِرُونَ ٢٤

Kâle evelev ci'tukum bi ehdâ mimmâ vecettum aleyhi âbâ'ekum kâlû innâ bimâ ursiltum bihî kâfirûn

24. Ya, dedi: size atalarınızı üzerinde bulunduğunuzdan daha doğrusunu getirdimse de mi? Ha! dediler: biz o sizin gönderildiğiniz şeylere inanmıyoruz

فَٱنتَقَمْنَا مِنْهُمْ ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٢٥

Fentakamnâ minhum fenzur keyfe kâne âkıbetul mukezzibîn

25. Onun üzerine biz de onlardan intikamını aldık da bak o tekzib edenlerin akıbeti nasıl oldu?

وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦٓ إِنَّنِى بَرَآءٌ مِّمَّا تَعْبُدُونَ ٢٦

Ve iz kâle ibrâhîmu li ebîhi vekavmihî innenî berâ'um mimmâ ta'budûn

26. Bir vakıt da İbrahim babasına ve kavmına dedi: haberiniz olsun ben o sizin taptıklarınızdan biriyim

إِلَّا ٱلَّذِى فَطَرَنِى فَإِنَّهُۥ سَيَهْدِينِ ٢٧

İllellezî fetaranî fe innehû seyehdîn

27. O beni yaratandan başka, zira odur ki beni irdirecektir

وَجَعَلَهَا كَلِمَةًۢ بَاقِيَةً فِى عَقِبِهِۦ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ٢٨

Vece'alehâ kelimetem bâkıyeten fî akıbihî le'allehum yerci'ûn

28. Ve onu ardında (zürriyyetinde) kalan bir kelime yaptı gerek ki rücu' edeler

بَلْ مَتَّعْتُ هَـٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمْ حَتَّىٰ جَآءَهُمُ ٱلْحَقُّ وَرَسُولٌ مُّبِينٌ ٢٩

Bel metta'tu hâ ulâ'i ve âbâ'ehum hattâ câ'ehumul hakku verasûlum mubîn

29. Fakat şunları ve atalarını ta kendilerine hakk ve bir Resuli mübîn gelinciye kadar müstefid edip yaşattım

وَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلْحَقُّ قَالُوا۟ هَـٰذَا سِحْرٌ وَإِنَّا بِهِۦ كَـٰفِرُونَ ٣٠

Velemmâ câ'ehumul hakku kâlû hâzâ sihruv ve innâ bihî kâfirûn

30. Yaşattım da kendilerine hakk gelince «bu bir sihirdir, biz buna inanmayız» dediler

وَقَالُوا۟ لَوْلَا نُزِّلَ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانُ عَلَىٰ رَجُلٍ مِّنَ ٱلْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ ٣١

Vekâlû levlâ nuzzile hâzel kur'ânu alâ raculim minel karyeteyni azîm

31. Ve «ne olurdu şu Kur'an iki memleketten bir büyük adama indirilse idi» dediler

أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ ۚ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَّعِيشَتَهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۚ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَـٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُم بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗ وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ٣٢

Ehum yaksimûne rahmete rabbike nahnu kasemnâ beynehum me'îşetehum fil hayâtid dunyâ verafa'nâ ba'dahum fevka ba'dın deracâtil liyettahıze ba'duhum ba'dan suhriyyev verahmetu rabbike hayrum mimmâ yecme'ûn

32. Rabbının rahmetini onlar mı taksim ediyorlar? Onların o Dünya hayattaki maışetlerini aralarında biz taksim ettik ve bir kısmını diğerinin derecelerle üstüne çıkardık ki ba'zısı ba'zısını tutsun, çalıştırsın rabbının rahmeti ise onların toplayıp durduklarından daha hayırlıdır

وَلَوْلَآ أَن يَكُونَ ٱلنَّاسُ أُمَّةً وَٰحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَن يَكْفُرُ بِٱلرَّحْمَـٰنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِّن فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ ٣٣

Velevlâ ey yekûnen nâsu ummetev vâhidetel lece'alnâ limey yekfuru bir rahmâni libuyûtihim sukufem min fiddativ veme'ârice aleyhâ yazherûn

33. Ve eğer insanlar hep (küfre sapacak) bir ümmet olacak olması idi biz o Rahman’a küfreden kimselerin her halde evlerine gümüşten tavanlar ve üzerlerinde çıkacakları asansörler,

وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَٰبًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔونَ ٣٤

Velibuyûtihim ebvâbev vesururan aleyhâ yetteki'ûn

34. Ve odalarına kapılar ve üzerlerine kurulacakları koltuklar kanepeler,

وَزُخْرُفًا ۚ وَإِن كُلُّ ذَٰلِكَ لَمَّا مَتَـٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۚ وَٱلْـَٔاخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ ٣٥

Vezuhrufev ve in kullu zâlike lemmâ metâ'ul hayâtid dunyâ vel âhıratu inde rabbike lilmuttakîn

35. Ve altın ziynetler yapardık ve doğrusu bütün bunlar Dünya hayatın geçici metaı, rabbının ındinde. Âhıret ise korunan müttefekîler içindir.

وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ ٱلرَّحْمَـٰنِ نُقَيِّضْ لَهُۥ شَيْطَـٰنًا فَهُوَ لَهُۥ قَرِينٌ ٣٦

Vemey ya'şu an zikrir rahmâni nukayyid lehû şeytânen fehuve lehû karîn

36. Ve her kim Rahmanın zikrinden teâmî ederse biz ona bir Şeytan sardırırız artık o ona arkadaştır

وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ ٱلسَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ٣٧

Ve innehum leyasuddûnehum anis sebîli veyahsebûne ennehum muhtedûn

37. Ve her halde onlar onları yoldan çıkarırlar, onlar ise onları doğru sanırlar

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَنَا قَالَ يَـٰلَيْتَ بَيْنِى وَبَيْنَكَ بُعْدَ ٱلْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ ٱلْقَرِينُ ٣٨

Hattâ izâ câ'enâ kâle yâleyte beynî vebeyneke bu'del meşrikayni febi'sel karîn

38. Nihayet bize geldiği vakıt ah, der: keşke benimle senin aranda iki maşrık bu'du olsa idi! sen ne kötü arkadaşmışın

وَلَن يَنفَعَكُمُ ٱلْيَوْمَ إِذ ظَّلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ٣٩

Veley yenfe'akumul yevme iz zalemtum ennekum fil azâbi muşterikûn

39. Böyle demek bugün size hiç de faide vermez, çünkü zulmettiniz, hepiniz azâbda müştereksinizdir

أَفَأَنتَ تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ أَوْ تَهْدِى ٱلْعُمْىَ وَمَن كَانَ فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ ٤٠

Efe'ente tusmi'us summe ev tehdil umye vemen kâne fî dalâlim mubîn

40. O halde sen mi işittireceksin o sağırlara? Yâhud hidâyet edeceksin, o körlere ve açık bir dalâl içinde bulunanlara

فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُم مُّنتَقِمُونَ ٤١

Fe immâ nezhebenne bike fe innâ minhum muntakımûn

41. Şu halde şayed biz seni alır götürür isek elbette onlardan intikam alacağız

أَوْ نُرِيَنَّكَ ٱلَّذِى وَعَدْنَـٰهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِم مُّقْتَدِرُونَ ٤٢

Ev nuriyennekellezî ve adnâhum fe innâ aleyhim muktedirûn

42. Yâhud onlara yaptığımız vaîdi sana gösterirsek şübhe yok ki biz ona da muktediriz

فَٱسْتَمْسِكْ بِٱلَّذِىٓ أُوحِىَ إِلَيْكَ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ ٤٣

Festemsik billezî ûhiye ileyke inneke alâ sırâtım mustakîm

43. Sen hemen o sana vahyolunana tutun muhakkak ki sen doğru bir yol üzerindesin

وَإِنَّهُۥ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۖ وَسَوْفَ تُسْـَٔلُونَ ٤٤

Ve innehû lezikrul leke velikavmike vesevfe tus'elûn

44. Ve muhakkak ki o, hem senin için, hem kavmin için bir şereftir ve ileride ondan mes'ul olacaksınız

وَسْـَٔلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رُّسُلِنَآ أَجَعَلْنَا مِن دُونِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ءَالِهَةً يُعْبَدُونَ ٤٥

Ves'el men erselnâ min kablike mir rusulinâ ece'alnâ min dûnir rahmâni âlihetey yu'bedûn

45. Senden evvel gönderdiklerimize sor Resullerimizden! biz Rahmandan başka ibadet olunacak ilâhlar yapmış mıyız?

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَقَالَ إِنِّى رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ٤٦

Velakad erselnâ mûsâ bi âyâtinâ ilâ fir'avne vemele'ihî fekâle innî rasûlu rabbil âlemîn

46. Celâlim hakkı için Musâyı âyetlerimizle Fir'avne ve cem'ıyyetine gönderdik, vardı haberiniz olsun, dedi: ben bütün âlemlerin rabbının Resulüyüm

فَلَمَّا جَآءَهُم بِـَٔايَـٰتِنَآ إِذَا هُم مِّنْهَا يَضْحَكُونَ ٤٧

Felemmâ câ'ehum bi âyâtinâ izâ hum minhâ yadhakûn

47. Vaktâ ki onlara böyle âyetlerimizle vardı, birdenbire onlar bunlara gülüverdiler

وَمَا نُرِيهِم مِّنْ ءَايَةٍ إِلَّا هِىَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِهَا ۖ وَأَخَذْنَـٰهُم بِٱلْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ٤٨

Vemâ nurîhim min âyetin illâ hiye ekberu min uhtihâ ve ahaznâhum bil azâbi le'allehum yerci'ûn

48. Her ne âyet de gösteriyorsak onlara mutlak birbirinden büyüktü, tuttuk onları azâba da çektik ki rücu' edeler

وَقَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَ ٱلسَّاحِرُ ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ ٤٩

Vekâlû yâ eyyuhes sâhirud'u lenâ rabbeke bimâ ahide indeke innenâ lemuhtedûn

49. Bu halde diyorlardı ki: gel ey sâhir! bizim için rabbına bir duâ et, sende olan ahdi hürmetine, çünkü biz artık yola geleceğiz

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ ٱلْعَذَابَ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ ٥٠

Felemmâ keşefnâ anhumul azâbe izâ hum yenkusûn

50. Bunun üzerine kendilerinden azâbı açtığımız vakıt da derhal cayıverdiler

وَنَادَىٰ فِرْعَوْنُ فِى قَوْمِهِۦ قَالَ يَـٰقَوْمِ أَلَيْسَ لِى مُلْكُ مِصْرَ وَهَـٰذِهِ ٱلْأَنْهَـٰرُ تَجْرِى مِن تَحْتِىٓ ۖ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ٥١

Venâdâ fir'avnu fî kavmihî kâle yâkavmi eleyse lî mulku misra vehâzihil enhâru tecrî min tahtî efelâ tubsırûn

51. Ve Fir'avn kavminin içinde şöyle bağırdı: ey kavmim! Mısır mülkü benim ve hep şu nehirler benim altımdan akıyor değil mi? Artık gözünüzü açsanıza

أَمْ أَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هَـٰذَا ٱلَّذِى هُوَ مَهِينٌ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ ٥٢

Em ene hayrum min hâzellezî huve mehînuv velâ yekâdu yubîn

52. Yoksa ben şundan daha hayırlı değil miyim ki o hem hakîr hem de meramını anlatamıyor

فَلَوْلَآ أُلْقِىَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِّن ذَهَبٍ أَوْ جَآءَ مَعَهُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ مُقْتَرِنِينَ ٥٣

Felevlâ ulkıye aleyhi esviratum min zehebin ev câ'e me'ahul melâ'iketu mukterinîn

53. Eğer o dediği gibi ise üzerine altın bilezikler atılsa ya! Yâhud yanında Melâikeler dizilse gelse ya!

فَٱسْتَخَفَّ قَوْمَهُۥ فَأَطَاعُوهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًا فَـٰسِقِينَ ٥٤

Festahaffe kavmehû fe atâ'ûhu innehum kânû kavmen fâsikîn

54. Bu suretle kavmini istihfaf etti onlar da ona itaat eylediler, çünkü dînden çıkmış fâsık bir kavm idiler

فَلَمَّآ ءَاسَفُونَا ٱنتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَـٰهُمْ أَجْمَعِينَ ٥٥

Felemmâ âsefûnentakamnâ minhum fe ağraknâhum ecme'în

55. Böyle vaktâ ki bizi gadaba da'vet ettiler biz de kendilerinden intikam aldık hepsini birden gark ediverdik

فَجَعَلْنَـٰهُمْ سَلَفًا وَمَثَلًا لِّلْـَٔاخِرِينَ ٥٦

Fece'alnâhum selefev vemeselel lil'âhırîn

56. Gark ediverdik de onları sonrakiler için hem bir selef hem bir mesel kıldık

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ٱبْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ ٥٧

Velemmâ duribebnu meryeme meselen izâ kavmuke minhu yasıddûn

57. Ve vaktâ ki Meryemin oğlu bir mesel olarak ortaya atıldı derhal kavmin ondan çığrıştılar

وَقَالُوٓا۟ ءَأَـٰلِهَتُنَا خَيْرٌ أَمْ هُوَ ۚ مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلًۢا ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ ٥٨

Vekâlû e'âlihetunâ hayrun em huve mâ darabûhu leke illâ cedelem bel hum kavmun hasımûn

58. Ya! dediler: bizim ilâhlarımız mı hayırlı? Yoksa o mu? Bunu sana sırf bir cidal olarak fırlattılar, doğrusu onlar çok husumetli bir kavimdirler

إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنَـٰهُ مَثَلًا لِّبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٥٩

İn huve illâ abdun en'amnâ aleyhi vece'alnâhu meselel libenî isrâ'îl

59. Hayır o ilâh değil, halîs bir kuldur, biz ona in'am ettik ve kendisini Benî İsraîl için bir mesel yaptık

وَلَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَا مِنكُم مَّلَـٰٓئِكَةً فِى ٱلْأَرْضِ يَخْلُفُونَ ٦٠

Velev neşâ'u lece'alnâ minkum melâ'iketen fil ardı yahlufûn

60. Ve dilersek sizlerden de Melâike yaparız Arzda halef olurlar

وَإِنَّهُۥ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَٱتَّبِعُونِ ۚ هَـٰذَا صِرَٰطٌ مُّسْتَقِيمٌ ٦١

Ve innehû le'ilmul lissâ'ati felâ temterunne bihâ vettebi'ûni hâzâ sırâtum mustakîm

61. Ve hakkıkat o, saat için bir ılimdir, onun için sakın o saatin geleceğinde şekk etmeyin de bana tabi' olun, işte bu yegâne doğru yoldur

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ ۖ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ٦٢

Velâ yasuddennekumuş şeytânu innehû lekum aduvvum mubîn

62. Ve sakın sizi Şeytan çelmesin, çünkü o size belli bir düşmandır

وَلَمَّا جَآءَ عِيسَىٰ بِٱلْبَيِّنَـٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُم بِٱلْحِكْمَةِ وَلِأُبَيِّنَ لَكُم بَعْضَ ٱلَّذِى تَخْتَلِفُونَ فِيهِ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ٦٣

Velemmâ câ'e îsâ bil beyyinâti kâle kad ci'tukum bil hikmeti veli'ubeyyine lekum ba'dallezî tahtelifûne fîhi fettakullâhe ve atî'ûn

63. İsâ da o beyyinelerle geldiği vakıt şöyle dedi: ben size hikmet ile ve ihtilâf edip durduğunuz şeylerin ba'zısını size beyan edeyim diye geldim, onun için Allahdan korkun ve bana ıtaat edin,

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ رَبِّى وَرَبُّكُمْ فَٱعْبُدُوهُ ۚ هَـٰذَا صِرَٰطٌ مُّسْتَقِيمٌ ٦٤

İnnallâhe huve rabbî verabbukum fe'budûhu hâzâ sırâtum mustakîm

64. haberiniz olsun Allah benim rabbım sizin de rabbınız ancak odur, onun için hep ona ıbadet edin, işte bu yegâne doğru yoldur

فَٱخْتَلَفَ ٱلْأَحْزَابُ مِنۢ بَيْنِهِمْ ۖ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ أَلِيمٍ ٦٥

Fehtelefel ahzâbu mim beynihim feveylul lillezîne zalemû min azâbi yevmin elîm

65. Sonra o hizibler kendi aralarında ıhtilâf ettiler, onun için elîm bir günün azâbından vay o zulmedenlere

هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا ٱلسَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ٦٦

Hel yenzurûne illes sâ'ate en te'tiyehum bağtetev vehum lâ yeş'urûn

66. Hep o saate, hiç farkında değillerken ansızın onun başlarına gelivermesine bakıyorlar

ٱلْأَخِلَّآءُ يَوْمَئِذٍۭ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا ٱلْمُتَّقِينَ ٦٧

El ahıllâ'u yevme'izim ba'duhum liba'dın aduvvun illel muttakîn

67. Dostlar o gün birbirlerine düşmandırlar, müstesnâ ancak müttekîler

يَـٰعِبَادِ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ ٱلْيَوْمَ وَلَآ أَنتُمْ تَحْزَنُونَ ٦٨

Yâ ibâdi lâ havfun aleykumul yevme velâ entum tahzenûn

68. Ey benim kullarım! size hiç korku yoktur bu gün ve siz mahzun da olmıyacaksınız

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَكَانُوا۟ مُسْلِمِينَ ٦٩

Ellezîne âmenû bi âyâtinâ vekânû muslimîn

69. Benim âyetlerime iyman edip de halîs müsliman olan kullarım

ٱدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ أَنتُمْ وَأَزْوَٰجُكُمْ تُحْبَرُونَ ٧٠

Udhulul cennete entum ve ezvâcukum tuhberûn

70. Girin Cennete: siz ve zevceleriniz, sürurlar, neş'eler içinde

يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ ۖ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ ٱلْأَنفُسُ وَتَلَذُّ ٱلْأَعْيُنُ ۖ وَأَنتُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ٧١

Yutâfu aleyhim bisıhâfim min zehebiv ve ekvâbiv vefîhâ mâ teştehîhil enfusu vetelezzul a'yunu ve entum fîhâ hâlidûn

71. Altından tepsiler ve küplerle üzerlerine dönülür dolaşır, nefislerin hoşlanacağı, gözlerin lezzet alacağı şeyler hep orada ve siz orada muhalledsiniz

وَتِلْكَ ٱلْجَنَّةُ ٱلَّتِىٓ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ٧٢

Vetilkel cennetulletî ûristumûhâ bimâ kuntum ta'melûn

72. Ve işte bu, sizin çalıştığınız ameller sebebiyle vâris kılındığınız Cennet

لَكُمْ فِيهَا فَـٰكِهَةٌ كَثِيرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُونَ ٧٣

Lekum fîhâ fâkihetun kesîratum minhâ te'kulûn

73. Sizin için onda çok meyveler vardır, onlardan yiyeceksiniz

إِنَّ ٱلْمُجْرِمِينَ فِى عَذَابِ جَهَنَّمَ خَـٰلِدُونَ ٧٤

İnnel mucrimîne fî azâbi cehenneme hâlidûn

74. Haberiniz olsun ki mücrimler Cehennem azâbında muhalleddirler

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ ٧٥

Lâ yufetteru anhum vehum fîhi mublisûn

75. Kendilerinden o azâb gevşetilmez ve onlar onun içinde her ümidi kesmişlerdir

وَمَا ظَلَمْنَـٰهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلظَّـٰلِمِينَ ٧٦

Vemâ zalemnâhum velâkin kânû humuz zâlimîn

76. Ve biz onlara zulmetmemişizdir ve lâkin kendileri zalim idiler

وَنَادَوْا۟ يَـٰمَـٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ ۖ قَالَ إِنَّكُم مَّـٰكِثُونَ ٧٧

Venâdev yâmâliku liyakdı aleynâ rabbuke kâle innekum mâkisûn

77. Ve şöyle çığrışmaktadırlar: ya mâlik! Rabbın işimizi bitiriversin, o demiştir ki: her halde siz duracaksınız

لَقَدْ جِئْنَـٰكُم بِٱلْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَـٰرِهُونَ ٧٨

Lekad ci'nâkum bil hakkı velâkinne ekserakum lilhakkı kârihûn

78. Celâlım hakkı için biz size hakkı gönderdik ve lâkin ekseriniz hakkı hoşlanmıyanlarsınız

أَمْ أَبْرَمُوٓا۟ أَمْرًا فَإِنَّا مُبْرِمُونَ ٧٩

Em ebramû emran fe innâ mubrimûn

79. İşi sıkı mı büktüler, fakat işte sıkı büken biziz

أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَىٰهُم ۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ ٨٠

Em yahsebûne ennâ lâ nesme'u sirrahum venecvâhum belâ verusulunâ ledeyhim yektubûn

80. Yoksa biz onların sirlerini ve fısıltılarını işitmeyiz mi sanıyorlar? Hayır işitiriz hem de yanlarında elçilerimiz vardır yazarlar

قُلْ إِن كَانَ لِلرَّحْمَـٰنِ وَلَدٌ فَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلْعَـٰبِدِينَ ٨١

Kul in kâne lirrahmâni veledun fe ene evvelul âbidîn

81. De ki: Rahmanın bir veledi olsa ben ona tapanların birincisi olurdum

سُبْحَـٰنَ رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ رَبِّ ٱلْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ٨٢

Subhâne rabbis semâvâti vel ardı rabbil arşi ammâ yasıfûn

82. Tenzih o sübhâna o Göklerin ve Yerin rabbı, rabbül'arşe onların vasıflarından

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَـٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ٨٣

Fezerhum yahûdû veyel'abû hattâ yulâkû yevmehumullezî yû'adûn

83. Şimdi bırak onları dalsınlar, oynıya dursunlar tâ va'dolundukları günlerine çatasıya kadar

وَهُوَ ٱلَّذِى فِى ٱلسَّمَآءِ إِلَـٰهٌ وَفِى ٱلْأَرْضِ إِلَـٰهٌ ۚ وَهُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْعَلِيمُ ٨٤

Vehuvellezî fis semâ'i ilâhuv vefil ardı ilâhuv vehuvel hakîmul alîm

84. Hem o odur ki Gökte de ilâh Yerde de ilâhdır ve hakîm odur alîm o

وَتَبَارَكَ ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِندَهُۥ عِلْمُ ٱلسَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ٨٥

Vetebârakellezî lehû mulkus semâvâti vel ardı vemâ beynehumâ ve indehû ilmus sâ'ati ve ileyhi turce'ûn

85. Ve ne yücedir o ki Göklerin Yerin ve bütün aralarındakilerin mülkü onun, saate ılim de onun nezdindedir ve hep döndürülüp ona götürüleceksiniz

وَلَا يَمْلِكُ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ ٱلشَّفَـٰعَةَ إِلَّا مَن شَهِدَ بِٱلْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ٨٦

Velâ yemlikullezîne yed'ûne min dûnihiş şefâ'ate illâ men şehide bil hakkı vehum ya'lemûn

86. Ondan başka yalvarıp durdukları şeyler şefaat de edemezler ancak bilerek hakka şehadet eden kimseler müstesnâ

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ ٨٧

Vele'in se'eltehum men halakahum leyakûlunnallâhu fe ennâ yu'fekûn

87. Celâlım hakkı için sorsan onlara: kendilerini kim yarattı elbette Allah derler, o halde nasıl çevrilirler?

وَقِيلِهِۦ يَـٰرَبِّ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُونَ ٨٨

Vekîlihî yârabbi inne hâ ulâ'i kavmul lâ yu'minûn

88. Onun ya rab! demesi hakkı için her halde onlar iymana gelmez bir kavımdırlar

فَٱصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَـٰمٌ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ٨٩

Fesfah anhum vekul selâmun fesevfe ya'lemûn

89. Şimdi sen onlardan sarfı nazar et de selâm: de, artık ileride bileceklerdir