Sâd Sûresi ص

صٓ ۚ وَٱلْقُرْءَانِ ذِى ٱلذِّكْرِ ١

Sâd vel kur'âni ziz zikr

1. Sâd. bu zikrile meşhun Kur'ana bak

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ ٢

Belillezîne keferû fî izzetiv veşikâk

2. Fakat o küfredenler bir onur, bir şikak içindeler

كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ فَنَادَوا۟ وَّلَاتَ حِينَ مَنَاصٍ ٣

Kem ehleknâ min kablihim min karnin fenâdev velâte hîne menâs

3. Kendilerinden evvel nicelerini helâk ettik! Çığırıştılar: Değildi fakat vaktı halâs

وَعَجِبُوٓا۟ أَن جَآءَهُم مُّنذِرٌ مِّنْهُمْ ۖ وَقَالَ ٱلْكَـٰفِرُونَ هَـٰذَا سَـٰحِرٌ كَذَّابٌ ٤

Ve acibû en câ'ehum munzirum minhum vekâlel kâfirûne hâzâ sâhirun kezzâb

4. İçlerinden kendilerine uyandırıcı bir Peygamber geldiğine şaştılar da dediler ki kâfirler: bu, bir sihirbaz, bir kezzâb

أَجَعَلَ ٱلْـَٔالِهَةَ إِلَـٰهًا وَٰحِدًا ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَشَىْءٌ عُجَابٌ ٥

Ece'alel âlihete ilâhev vâhiden inne hâzâ leşey'un ucâb

5. İlâhları hep bir ilâh mı kılmış? Bu cidden şaşılacak bir şey: çok tuhaf

وَٱنطَلَقَ ٱلْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ ٱمْشُوا۟ وَٱصْبِرُوا۟ عَلَىٰٓ ءَالِهَتِكُمْ ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَشَىْءٌ يُرَادُ ٦

Ventalakal mele'u minhum enimşû vesbirû alâ âlihetikum inne hâzâ leşey'uy yurâd

6. İçlerinden o hey'et de fırladı şöyle: ilâhlarınız üzerinde sabr-u sebat edin, bu cidden arzu olunur bir şey, bir murad

مَا سَمِعْنَا بِهَـٰذَا فِى ٱلْمِلَّةِ ٱلْـَٔاخِرَةِ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا ٱخْتِلَـٰقٌ ٧

Mâ semi'nâ bihâzâ fil milletil âhırati in hâzâ illehtilâk

7. Biz bunu diğer millette işitmedik, bu bir uydurmadır mutlak

أَءُنزِلَ عَلَيْهِ ٱلذِّكْرُ مِنۢ بَيْنِنَا ۚ بَلْ هُمْ فِى شَكٍّ مِّن ذِكْرِى ۖ بَل لَّمَّا يَذُوقُوا۟ عَذَابِ ٨

E'unzile aleyhiz zikru mim beyninâ bel hum fî şekkim min zikrî bel lemmâ yezûkû azâb

8. O zikr aramızdan ona mı indirilmiş? doğrusu onlar benim zikrimden bir kuşkulu şekk içindeler, doğrusu henüz azâbımı tatmadılar

أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ ٱلْعَزِيزِ ٱلْوَهَّابِ ٩

Em indehum hazâ'inu rahmeti rabbikel azîzil vehhâb

9. Yoksa sana onu veren azîz vehhab rabbının rahmeti hazîneleri onların yanında mı?

أَمْ لَهُم مُّلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ فَلْيَرْتَقُوا۟ فِى ٱلْأَسْبَـٰبِ ١٠

Em lehum mulkus semâvâti vel ardı vemâ beynehumâ felyertakû fil esbâb

10. Yoksa onların mı bütün o Göklerin, Yerin ve aralarındakilerin mülkü? Öyle ise haydi esbab içinde üstüne çıksınlar

جُندٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُومٌ مِّنَ ٱلْأَحْزَابِ ١١

Cundum mâ hunâlike mehzûmum minel ahzâb

11. Onlar burada Ahzab döküntüsünden (muhtelif partilerden) bozuk bir ordu

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُو ٱلْأَوْتَادِ ١٢

Kezzebet kablehum kavmu nûhiv ve âduv vefir'avnu zul evtâd

12. Onlardan evvel tekzib etmişti Nuh kavmi ve Âd ve o kazıkların sahibi Fir'avn

وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَـٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْأَحْزَابُ ١٣

Vesemûdu vekavmu lûtıv ve ashâbu l'eyketi ulâ'ikel ahzâb

13. Ve Semûd ve kavmi Lût ve eykeliler, bunlar işte o ahzab

إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ١٤

İn kullun illâ kezzeber rusule fehakka ikâb

14. Başka değil, hepsi gönderilen elçileri (Resulleri) tekzib etti de öyle hak oldu azâbım

وَمَا يَنظُرُ هَـٰٓؤُلَآءِ إِلَّا صَيْحَةً وَٰحِدَةً مَّا لَهَا مِن فَوَاقٍ ١٥

Vemâ yenzuru hâ ulâ'i illâ sayhatev vâhidetem mâ lehâ min fevâk

15. Onlar da başka değil, bir tek sayhaya bakıyorlar öyle ki ona hık yok

وَقَالُوا۟ رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ ٱلْحِسَابِ ١٦

Vekâlû rabbenâ accil lenâ kıttanâ kable yevmil hisâb

16. Bir de ya rabbenâ bizim pusulamızı hisab gününden evvel acele verdediler

ٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُۥدَ ذَا ٱلْأَيْدِ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ١٧

İsbir alâ mâ yakûlûne vezkur abdenâ dâvûde zel eydi innehû evvâb

17. Şimdi sen onların dediklerine sabret de kuvvetli kulumuz Davudu an, çünkü o çok tecri' yapar (evvab) idi

إِنَّا سَخَّرْنَا ٱلْجِبَالَ مَعَهُۥ يُسَبِّحْنَ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِشْرَاقِ ١٨

İnnâ sahharnel cibâle me'ahû yusebbihne bil aşiyyi vel işrâk

18. Çünkü biz onun maıyyetinde dağları müsahhar kılmıştık: tesbih ederlerdi akşamleyin ve işrak vaktı

وَٱلطَّيْرَ مَحْشُورَةً ۖ كُلٌّ لَّهُۥٓ أَوَّابٌ ١٩

Vet tayra mahşûraten kullul lehû evvâb

19. Kuşları da toplu olarak, hepsi onun için terci' yapar (evvab) idi

وَشَدَدْنَا مُلْكَهُۥ وَءَاتَيْنَـٰهُ ٱلْحِكْمَةَ وَفَصْلَ ٱلْخِطَابِ ٢٠

Veşedednâ mulkehû ve âteynâhul hikmete vefaslel hıtâb

20. Hem mülkünü kuvvetlendirmiştik, hem de kendisine hıkmet ve faslı hıtab vermiştik

۞ وَهَلْ أَتَىٰكَ نَبَؤُا۟ ٱلْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا۟ ٱلْمِحْرَابَ ٢١

Vehel etâke nebe'ul hasmi iz tesevverul mihrâb

21. Bir de hasım kıssası geldi mi sana? Hani surdan mihraba aştıkları vakıt

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ خَصْمَانِ بَغَىٰ بَعْضُنَا عَلَىٰ بَعْضٍ فَٱحْكُم بَيْنَنَا بِٱلْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَٱهْدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ ٢٢

İz dahalû alâ dâvûde fefezi'a minhum kâlû lâ tahaf hasmâni beğâ ba'dunâ alâ ba'dın fehkum beynenâ bil hakkı velâ tuştıt vehdinâ ilâ sevâ'is sırât

22. O vakıt Davudun üzerine giriverdiler de onlardan telâşa düştü, korkma dediler: iki hasmız, ba'zımız ba'zımıza tecavüz etti, şimdi sen aramızda hakk ile hukmet ve aşırı gitme de bizi doğru yolun ortasına çıkar

إِنَّ هَـٰذَآ أَخِى لَهُۥ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِىَ نَعْجَةٌ وَٰحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِى فِى ٱلْخِطَابِ ٢٣

İnne hâzâ ahî lehû tis'uv vetis'ûne na'cetev veliye na'cetuv vâhidetun fekâle ekfilnîhâ ve azzenî fil hıtâb

23. Şu benim biraderim onun doksan dokuz dişi koyunu var, benim ise bir tek dişi koyunum var, böyle iken «bırak onu bana» dedi ve beni söyleşmede yendi

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦ ۖ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ ٱلْخُلَطَآءِ لَيَبْغِى بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَقَلِيلٌ مَّا هُمْ ۗ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّـٰهُ فَٱسْتَغْفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ ۩ ٢٤

Kâle lekad zalemeke bisu'âli na'cetike ilâ ni'âcihî ve inne kesîram minel hulatâ'i leyebğî ba'duhum alâ ba'dın illellezîne âmenû ve amilus sâlihâti vekalîlum mâ hum vezanne dâvûdu ennemâ fetennâhu festağfera rabbehû veharra râki'av ve enâb

24. Dedi ki: doğrusu senin bir koyununu kendi koyunlarına istemesiyle sana zulmetmiş ve hakıkaten karışıkların çoğu birbirlerine tecavüz ediyorlar, ancak iyman edib de salâh istiyenler başka, onlar da pek az, ve sanmıştı ki Davud kendisine sırf bir fitne yaptık, hemen rabbına istiğfar etti ve rükû' ederek yere kapanıb tevbe ile rücu' etti

فَغَفَرْنَا لَهُۥ ذَٰلِكَ ۖ وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَـَٔابٍ ٢٥

Feğafernâ lehû zâlike ve inne lehû indenâ lezulfâ vehusne me'âb

25. Biz de onu kendisine mağrifet buyurduk ve hakıkat ona ındimizde kat'î bir yakınlık ve bir akıbet güzelliği vardır

يَـٰدَاوُۥدُ إِنَّا جَعَلْنَـٰكَ خَلِيفَةً فِى ٱلْأَرْضِ فَٱحْكُم بَيْنَ ٱلنَّاسِ بِٱلْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ ٱلْهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌۢ بِمَا نَسُوا۟ يَوْمَ ٱلْحِسَابِ ٢٦

Yâdâvûdu innâ ce'alnâke halîfeten fil ardı fehkum beynen nâsi bil hakkı velâ tettebi'il hevâ feyudılleke an sebîlillâhi innellezîne yadıllûne an sebîlillâhi lehum azâbun şedîdum bimâ nesû yevmel hisâb

26. Ya Davud! muhakkak ki biz seni Arzda bir halîfe kıldık, imdi nâs arasında hakk ile hukmet de (keyfe) hevaya tabi' olma ki seni Allah yolundan sapıtmasın, çünkü Allah yolundan sapanlar hisab gününü unuttukları cihetle kendilerine pek şiddetli bir azâb vardır

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَـٰطِلًا ۚ ذَٰلِكَ ظَنُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنَ ٱلنَّارِ ٢٧

Vemâ halaknes semâ'e vel arda vemâ beynehumâ bâtılen zâlike zannullezîne keferû feveylul lillezîne keferû minen nâr

27. Hem o Göğü ve Yeri aralarındakileri biz boşuna yaratmadık o, o küfredenlerin zannı, onun için küfredenlere ateşten bir veyl var

أَمْ نَجْعَلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ كَٱلْمُفْسِدِينَ فِى ٱلْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ ٱلْمُتَّقِينَ كَٱلْفُجَّارِ ٢٨

Em nec'alullezîne âmenû ve amilus sâlihâti kel mufsidîne fil ardı em nec'alul muttakîne kel fuccâr

28. Yoksa iyman edib de salih salih işler yapanlar biz o Yerdeki müfsidler gibi yapar mıyız? Yoksa o korunan müttekıleri arsız çapkınlar gibi yapar mıyız?

كِتَـٰبٌ أَنزَلْنَـٰهُ إِلَيْكَ مُبَـٰرَكٌ لِّيَدَّبَّرُوٓا۟ ءَايَـٰتِهِۦ وَلِيَتَذَكَّرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ٢٩

Kitâbun enzelnâhu ileyke mubârakul liyeddebberû âyâtihî veliyetezekkera ulul elbâb

29. Bir kitab ki indirdik, çok mübarek, âyetlerini düşünsünler ve ıbret alsın temiz özlüler

وَوَهَبْنَا لِدَاوُۥدَ سُلَيْمَـٰنَ ۚ نِعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ٣٠

Vevehebnâ lidâvûde suleymâne ni'mel abdu innehû evvâb

30. Bir de Davuda Süleymanı bahşettik, ne güzel kul, o cidden bir evvab

إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِٱلْعَشِىِّ ٱلصَّـٰفِنَـٰتُ ٱلْجِيَادُ ٣١

İz urida aleyhi bil aşiyyis sâfinâtul ciyâd

31. Arzolundukda kendisine akşam üstü sâfinat halinde halıs atlar

فَقَالَ إِنِّىٓ أَحْبَبْتُ حُبَّ ٱلْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبِّى حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِٱلْحِجَابِ ٣٢

Fekâle innî ahbebtu hubbel hayri an zikri rabbî hattâ tevârat bil hicâb

32. Ben dedi, o hayır sevgisini rabbımın zikrinden sevdim, nihayet hıcaba gizlendi

رُدُّوهَا عَلَىَّ ۖ فَطَفِقَ مَسْحًۢا بِٱلسُّوقِ وَٱلْأَعْنَاقِ ٣٣

Ruddûhâ aleyye fetafika mesham bis sûkı vel a'nâk

33. Geri getirin onları bana, tuttu bacaklarını, boyunlarını silmeğe başladı

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَـٰنَ وَأَلْقَيْنَا عَلَىٰ كُرْسِيِّهِۦ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ ٣٤

Velakad fetennâ suleymâne ve elkaynâ alâ kursiyyihî ceseden summe enâb

34. Celâlim hakkı için Süleymana bir fitne de verdik ve tahtının üstüne bir cesed bıraktık sonra tevbe ile rücu' etti

قَالَ رَبِّ ٱغْفِرْ لِى وَهَبْ لِى مُلْكًا لَّا يَنۢبَغِى لِأَحَدٍ مِّنۢ بَعْدِىٓ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْوَهَّابُ ٣٥

Kâle rabbiğfir lî veheb lî mulkel lâ yembağî li ehadim mim ba'dî inneke entel vehhâb

35. Ya rab! bana mağrifet buyur ve bana öyle bir mülk bağışla ki ardımdan kimseye yaraşmasın, şübhesiz sensin bütün dilekleri veren vehhab sen, dedi

فَسَخَّرْنَا لَهُ ٱلرِّيحَ تَجْرِى بِأَمْرِهِۦ رُخَآءً حَيْثُ أَصَابَ ٣٦

Fesahharnâ lehur rîha tecrî bi emrihî ruhâ'en haysu asâb

36. Bunun üzerine ona rüzgârı müsahhar ettik, emriyle istediği yere yumuşacık cereyan ederdi

وَٱلشَّيَـٰطِينَ كُلَّ بَنَّآءٍ وَغَوَّاصٍ ٣٧

Veş şeyâtîne kulle bennâ'iv veğavvâs

37. Şeytanları da: bütün benna' ve gavvas

وَءَاخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِى ٱلْأَصْفَادِ ٣٨

Ve âharîne mukarranîne fil asfâd

38. Ve daha diğerlerini bendlerde çatılı çatılı

هَـٰذَا عَطَآؤُنَا فَٱمْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ ٣٩

Hâzâ atâ'unâ femnun ev emsik biğayri hisâb

39. Bu işte, dedik: bizim atâmız artık diler kerem et, diler imsâk hisabı yok

وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَـَٔابٍ ٤٠

Ve inne lehû indenâ lezulfâ vehusne me'âb

40. Ve şübhesiz ki ona huzurı ızzetimizde bir yakınlık ve bir akıbet güzelliği var

وَٱذْكُرْ عَبْدَنَآ أَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَسَّنِىَ ٱلشَّيْطَـٰنُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ ٤١

Vezkur abdenâ eyyûbe iz nâdâ rabbehû ennî messeniyeş şeytânu binusbiv ve azâb

41. Kulumuz Eyyubu da an, o vakıt ki rabbına şöyle nidâ etmişti: «bak bana: meşakkat ve elem ile bana Şeytan dokundu.»

ٱرْكُضْ بِرِجْلِكَ ۖ هَـٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَشَرَابٌ ٤٢

Urkud biriclike hâzâ muğteselum bâriduv veşerâb

42. Depren ayağınla, işte serin bir yıkanacak ve içecek dedik

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ أَهْلَهُۥ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرَىٰ لِأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ٤٣

Vevehebnâ lehû ehlehû vemislehum me'ahum rahmetem minnâ vezikrâ li ulil elbâb

43. ve ona bütün ehlini ve beraberlerinde daha bir mislini bahşettik tarafımızdan bir rahmet olarak hem de bir dersi ıbret temiz akıllar için

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَٱضْرِب بِّهِۦ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَـٰهُ صَابِرًا ۚ نِّعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ٤٤

Vehuz biyedike dığsen fedrib bihî velâ tahnes innâ vecednâhu sâbiran ni'mel abdu innehû evvâb

44. Bir de al bir demet elinle de vur onunla hânis olma, hakıkat biz onu sabırlı bulduk, ne güzel kul, hakıkaten o bir evvabdır

وَٱذْكُرْ عِبَـٰدَنَآ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ أُو۟لِى ٱلْأَيْدِى وَٱلْأَبْصَـٰرِ ٤٥

Vezkur ibâdenâ ibrâhîme ve ishâka veya'kûbe ulil eydî vel ebsâr

45. Kullarımız İbrahimi, İshakı, Ya'kubu da an, eller ve gözler sahibleri idiler

إِنَّآ أَخْلَصْنَـٰهُم بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى ٱلدَّارِ ٤٦

İnnâ ahlasnâhum bihâlisatin zikrad dâr

46. Çünkü biz onları temiz bir hassa, halîs yurd düşüncesiyle halîslerimizden kılmışızdır

وَإِنَّهُمْ عِندَنَا لَمِنَ ٱلْمُصْطَفَيْنَ ٱلْأَخْيَارِ ٤٧

Ve innehum indenâ leminel mustafeynel ahyâr

47. Ve çünkü onlar muhakkak nezdimizde seçilmiş ahyardan

وَٱذْكُرْ إِسْمَـٰعِيلَ وَٱلْيَسَعَ وَذَا ٱلْكِفْلِ ۖ وَكُلٌّ مِّنَ ٱلْأَخْيَارِ ٤٨

Vezkur ismâ'île vel yese'a vezel kifli vekullum minel ahyâr

48. İsmaili de, Elyeser de, Zül'kifli de an, hepsi de o ahyardan

هَـٰذَا ذِكْرٌ ۚ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَـَٔابٍ ٤٩

Hâzâ zikruv ve inne lilmuttakîne lehusne me'âb

49. İşte bu bir zikirdir, ve şübhesiz korunan müttekîler için her halde güzel bir istikbal (bir husni meâb) var

جَنَّـٰتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ ٱلْأَبْوَٰبُ ٥٠

Cennâti adnim mufettehatel lehumul ebvâb

50. Adin Cennetleri: açılarak kendilerine bütün kapılar

مُتَّكِـِٔينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَـٰكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ ٥١

Mutteki'îne fîhâ yed'ûne fîhâ bifâkihetin kesîrativ veşerâb

51. İçlerinde kurularak orada bir çok yemişle bambaşka bir içki isteyecekler

۞ وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ أَتْرَابٌ ٥٢

Ve indehum kâsırâtut tarfi etrâb

52. Yanlarında da gamzeleri kasan hep bir yaşıd dilberler

هَـٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ ٱلْحِسَابِ ٥٣

Hâzâ mâ tû'adûne liyevmil hisâb

53. İşte bu, o hisab günü için size va'dolunan

إِنَّ هَـٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُۥ مِن نَّفَادٍ ٥٤

İnne hâzâ lerizkunâ mâ lehû min nefâd

54. İşte ki bu bizim rızkımız, muhakkak ki ona hiç tükenmek yok

هَـٰذَا ۚ وَإِنَّ لِلطَّـٰغِينَ لَشَرَّ مَـَٔابٍ ٥٥

Hâzâ ve inne littâğîne leşerra me'âb

55. Bu böyle, şübhesiz azgınlar için de fena bir istikbal (şer bir meâb) var

جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ٥٦

Cehenneme yaslevnehâ febi'sel mihâd

56. Cehennem, ona yaslanacaklar, fakat o ne çirkin döşek

هَـٰذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَغَسَّاقٌ ٥٧

Hâzâ felyezûkûhu hamîmuv veğassâk

57. İşte, artık tatsınlar onu bir hamîm ve bir ğassâk

وَءَاخَرُ مِن شَكْلِهِۦٓ أَزْوَٰجٌ ٥٨

Ve âharu min şeklihî ezvâc

58. Ve o şekilden bir diğeri: çifte çifte

هَـٰذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْ ۖ لَا مَرْحَبًۢا بِهِمْ ۚ إِنَّهُمْ صَالُوا۟ ٱلنَّارِ ٥٩ قَالُوا۟ بَلْ أَنتُمْ لَا مَرْحَبًۢا بِكُمْ ۖ أَنتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا ۖ فَبِئْسَ ٱلْقَرَارُ ٦٠

59. Hâzâ fevcum muktehimum me'akum lâ merhabem bihim innehum sâlun nâr

60. Kâlû bel entum lâ merhabem bikum entum kaddemtumûhu lenâ febi'sel karâr

59-60. Şu: bir alay: maıyyetinizde göğüs germiş; onlara merhaba yok, çünkü onlar Cehenneme salınıyorlar. Hayır derler size merhaba yok, onu bize siz takdim ettiniz, bakın ne fena yatak

Elmalılı bu âyetleri birlikte çevirmiştir.

قَالُوا۟ رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَـٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِى ٱلنَّارِ ٦١

Kâlû rabbenâ men kaddeme lenâ hâzâ fezidhu azâben dı'fen fin nâr

61. Ya rabbenâ derler: bize bunu takdim edene ateşde azâbı hemen kat kat artır

وَقَالُوا۟ مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ ٱلْأَشْرَارِ ٦٢

Vekâlû mâ lenâ lâ nerâ ricâlen kunnâ ne'udduhum minel eşrâr

62. Bir de derler ki: neye görmüyoruz biz o eşrardan saydığımız bir takım adamları

أَتَّخَذْنَـٰهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ ٱلْأَبْصَـٰرُ ٦٣

Ettahaznâhum sihriyyen em zâğat anhumul ebsâr

63. Onları eğlence yerine tuttuktu ha! yoksa onlardan kaydı mı bu gözler?

إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ ٱلنَّارِ ٦٤

İnne zâlike lehakkun tahâsumu ehlin nâr

64. Şübhesiz ki bu haktır muhakkak olacaktır ehli nârın birbirine husûmeti

قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ مُنذِرٌ ۖ وَمَا مِنْ إِلَـٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ ٦٥

Kul innemâ ene munziruv vemâ min ilâhin illellâhul vâhidul kahhâr

65. De ki ben ancak korkuyu haber veren bir Peygamberim, başka bir tanrı da yok ancak Allah: o vahidi kahhar

رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفَّـٰرُ ٦٦

Rabbus semâvâti vel ardı vemâ beynehumel azîzul ğaffâr

66. O Göklerin, Yerin ve aralarındakilerin rabbı azîz, gaffar var

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا۟ عَظِيمٌ ٦٧

Kul huve nebe'un azîm

67. De ki bu bir azîm haberdir

أَنتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ ٦٨

Entum anhu mu'ridûn

68. Siz ondan yüz çeviriyorsunuz

مَا كَانَ لِىَ مِنْ عِلْمٍۭ بِٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰٓ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ٦٩

Mâ kâne liye min ilmim bil mele'il a'lâ iz yahtasımûn

69. Benim melei a'lâya ne ılmim olurdu onlar münakaşa ederlerken?

إِن يُوحَىٰٓ إِلَىَّ إِلَّآ أَنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ٧٠

İy yûhâ ileyye illâ ennemâ ene nezîrum mubîn

70. Fakat ben açık inzar edecek bir Peygamber olduğum içindir ki o ılmin bana vahy olunuyor

إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِنِّى خَـٰلِقٌۢ بَشَرًا مِّن طِينٍ ٧١

İz kâle rabbuke lilmelâ'iketi innî hâlikum beşeram min tîn

71. Rabbın Melâikeye dediği vakıt: haberiniz olsun ben bir çamurdan bir beşer yaratmaktayım

فَإِذَا سَوَّيْتُهُۥ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا۟ لَهُۥ سَـٰجِدِينَ ٧٢

Fe izâ sevveytuhû venefahtu fîhi mir rûhî feka'û lehû sâcidîn

72. Onu tesviye ettim de ruhumdan ona nefheyledimmi derhal ona secdeye kapanın

فَسَجَدَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ٧٣

Fesecedel melâ'iketu kulluhum ecme'ûn

73. Onun üzerine Melâikenin hepsi toptan secde ettiler

إِلَّآ إِبْلِيسَ ٱسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ٧٤

İllâ iblîsestekbera vekâne minel kâfirîn

74. Yalnız İblîs kibirlenmek istedi ve kâfirlerden oldu

قَالَ يَـٰٓإِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَىَّ ۖ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ ٱلْعَالِينَ ٧٥

Kâle yâ iblîsu mâ mene'ake en tescude limâ halaktu biyedeyye estekberte em kunte minel âlîn

75. Ey İblîs! buyurdu: o benim iki elimle yarattığıma secde etmene ne mani' oldu sana? Kibirlenmek mi istedin? Yoksa âlîlerden mi bulunuyorsun?

قَالَ أَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ ۖ خَلَقْتَنِى مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُۥ مِن طِينٍ ٧٦

Kâle ene hayrum minhu halaktenî min nâriv vehalaktehû min tîn

76. Dedi ki ben ondan hayırlıyım beni bir ateşten yarattın, onu ise bir çamurdan yarattın

قَالَ فَٱخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ٧٧

Kâle fehruc minhâ fe inneke racîm

77. Buyurdu ki: hemen çık oradan çünkü artık sen matrud (racîm) sin

وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلدِّينِ ٧٨

Ve inne aleyke la'netî ilâ yevmid dîn

78. Ve her halde üzerindedir lâ'netim ceza gününe kadar

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ٧٩

Kâle rabbi fe enzırnî ilâ yevmi yub'asûn

79. Dedi: ya rab! o halde ba'solunacakları güne kadar beni geri bırak

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلْمُنظَرِينَ ٨٠

Kâle fe inneke minel munzarîn

80. Haydi buyurdu: geri bırakılanlardansın

إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْوَقْتِ ٱلْمَعْلُومِ ٨١

İlâ yevmil vaktil ma'lûm

81. Malûm vakıt gününe kadar

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ٨٢

Kâle febi'izzetike le uğviyennehum ecme'în

82. Öyle ise dedi: ızzetine kasem ederim ki ben onların hepsini mutlak iğva eder sapıtırım

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ ٱلْمُخْلَصِينَ ٨٣

İllâ ibâdeke minhumul muhlasîn

83. Ancak içlerinden ıhlâs ile seçilmiş has kulların müstesnâ

قَالَ فَٱلْحَقُّ وَٱلْحَقَّ أَقُولُ ٨٤

Kâle fel hakku vel hakka akûl

84. Buyurdu ki o doğru ve ben hep doğruyu söylerim

لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ ٨٥

Le emle'enne cehenneme minke vemimmen tebi'ake minhum ecme'în

85. Celâlim hakkı için Cehennemi mutlak dolduracağım senden ve onların sana tabi' olanlarından topunuzdan tıka basa

قُلْ مَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُتَكَلِّفِينَ ٨٦

Kul mâ es'elukum aleyhi min ecriv vemâ ene minel mutekellifîn

86. De ki: bir ecir istemiyorum sizden ona karşı ve ben o tekellüfcilerden değilim

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ ٨٧

İn huve illâ zikrul lil'âlemîn

87. O sırf bir zikir, bir öğüttür bütün âlemîn için

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُۥ بَعْدَ حِينٍۭ ٨٨

Veleta'lemunne nebe'ehû ba'de hîn

88. Ve her halde onun haberini bir zaman sonra bileceksiniz