Fecr Sûresi الفجر

وَٱلْفَجْرِ ١

Vel fecr

1. Kasem olsun ki fecre.

وَلَيَالٍ عَشْرٍ ٢

Veleyâlin aşr

2. Ve leyâli aşre.

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ٣

Veş şef'i vel vetr

3. Ve şef'ü vetre.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ٤

Velleyli izâ yesr

4. Ve geceye, geçeceği sıra.

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ ٥

Hel fî zâlike kasemul lizî hicr

5. Nasıl bunlarda bir akıl sahibi için bir kasem var değil mi?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ٦

Elem tera keyfe fe ale rabbuke bi'âd

6. Görmedin mi rabbın nasıl yaptı Ad'e?

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ٧

İrame zâtil imâd

7. İreme zâtil'imâd'e.

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَـٰدِ ٨

Elletî lem yuhlak misluhâ fil bilâd

8. Ki o beldeler içinde misli yaradılmamıştı.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ٩

Vesemûdellezîne câbus sahra bil vâd

9. Ve vâdîlerde kayaları kesen Semûd'e.

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ١٠

Vefir'avne zil evtâd

10. Ve o kazıkların sahibi Fir'avn'e.

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَـٰدِ ١١

Ellezîne tağav fil bilâd

11. Onlar ki memleketlerde tuğyan etmişlerdi de

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ١٢

Fe ekserû fîhel fesâd

12. onlarda fesadı çoğaltmışlardı

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ١٣

Fesabbe aleyhim rabbuke sevta azâb

13. Onun için rabbın da üzerlerine bir azâb kamçısı yağdırıverdi.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ١٤

İnne rabbeke lebil mirsâd

14. Şübhesiz ki Rabbın öyle mirsad ile gözetmektedir.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ١٥

Fe emmel insânu izâ mebtelâhu rabbuhû fe ekramehû vene''amehû feyakûlu rabbî ekramen

15. Amma insan, her ne zaman rabbı onu imtihan edip de ona ikram eyler, ona ni'metler verirse, o vakıt rabbım bana ikram etti der.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَـٰنَنِ ١٦

Ve emmâ izâ mebtelâhu fekadera aleyhi rizkahû feyakûlu rabbî ehânen

16. Amma her ne zaman da imtihan edip rızkını daraltırsa o vakıt da rabbım bana ihanet etti der.

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ١٧

Kellâ bel lâ tukrimûnel yetîm

17. Hayır hayır doğrusu siz yetîme ikram etmiyorsunuz.

وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ١٨

Velâ tehâddûne alâ ta'âmil miskîn

18. Ve birbirinizi miskîni ıt'ame teşvık eylemiyorsunuz.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا ١٩

Vete'kulûnet turâse eklel lemmâ

19. Halbuki mîrası öyle bir yiyiş yiyorsunuz ki!

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا ٢٠

Vetuhibbûnel mâle hubben cemmâ

20. Malı öyle bir seviş seviyorsunuz ki, yığmacasına.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ٢١

Kellâ izâ dukketil ardu dekken dekkâ

21. Hayır hayır, Arz «dekken dekkâ» düzlendiği

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ٢٢

Vecâ'e rabbuke vel meleku saffen saffâ

22. ve rabbının emri gelip Melek «saffen saffâ» dizildiği vakıt.

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ٢٣

Veciy'e yevme'izim bicehenneme yevme'iziy yetezekkerul insânu ve ennâ lehuz zikrâ

23. Ki Cehennem de o gün getirilmiştir, o insan o gün anlar, fakat o anlamadan ona ne fâide?

يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ٢٤

Yakûlu yâleytenî kaddemtu lihayâtî

24. Ah der; nolurdu ben önce hayatım için (sağlığımda hayırlar) takdim etmiş olsa idim.

فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ ٢٥

Feyevme'izil lâ yu'azzibu azâbehû ehad

25. Artık o gün onun ettiği azâbı kimse edemez.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ ٢٦

Velâ yûsiku vesâkahû ehad

26. Ve onun vurduğu bağı kimse vuramaz.

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ٢٧

Yâ eyyetuhen nefsul mutme'inneh

27. Ey o rabbına muti' olan nefs-i mutmeinne!

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ٢٨

İrci'î ilâ rabbiki râdıyetem mardıyyeh

28. Sen dön o rabbına hem râdıye olarak hem merdıyye de.

فَٱدْخُلِى فِى عِبَـٰدِى ٢٩

Fedhulî fî ibâdî

29. Gir kullarım içine.

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ٣٠

Vedhulî cennetî

30. Gir Cennetime.