Naziât Sûresi النازعات

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًا ١

Ven nâzi'âti ğarkâ

1. O daldırıp nez' edenlere.

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا ٢

Ven nâşitâti neştâ

2. Ve usulcacık çekenlere.

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا ٣

Ves sâbihâti sebhâ

3. Ve yüzüp yüzüp gidenlere.

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا ٤

Fes sâbikâti sebkâ

4. Derken yarışıp geçenlere.

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا ٥

Fel mudebbirâti emrâ

5. Derken bir emir çevirenlere kasem olsun ki (Kıyamet var).

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ٦

Yevme tercufur râcifeh

6. O gün ki sarsar râcife.

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ٧

Tetbe'uher râdifeh

7. Onu velyeder o râdife.

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ٨

Kulûbuy yevme'iziv vâcifeh

8. Yürekler o gün oynar kaygıdan.

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ ٩

Ebsâruhâ hâşi'ah

9. Gözleri kalkmaz saygıdan.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ١٠

Yakûlûne e'innâ lemerdûdûne fil hâfirah

10. Diyorlar ki: biz, gerçek döndürülecek miyiz o hufrede.

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً ١١

E'izâ kunnâ izâmen nahırah

11. Ya ufalanmış kemikler olduğumuz vaktı ha?

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ١٢

Kâlû tilke izen kerratun hâsirah

12. O dediler: o halde husranlı bir dönüş.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ ١٣

Fe innemâ hiye zecratuv vâhideh

13. Fakat o zorlu bir kumandadır.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ١٤

Fe izâ hum bis sâhirah

14. Bakarsın uyanmışlar hepsi meydandadır.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ١٥

Hel etâke hadîsu mûsâ

15. Geldi ya sana Musânın kıssası?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ١٦

İz nâdâhu rabbuhû bil vâdil mukaddesi tuvâ

16. O vakıt ki ona rabbı nidâ etmişti o mukaddes vadîde: Tuva'da.

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ١٧

İzheb ilâ fir'avne innehû tağâ

17. Haydi demişti git Firavne de, çünkü o pek azdı.

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ١٨

Fekul hel leke ilâ en tezekkâ

18. De ki: ister misin temizlenesin?

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ١٩

Ve ehdiyeke ilâ rabbike fetahşâ

19. Ve rabbına irşad edeyim de seni saygılanasın?

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ٢٠

Fe erâhul âyetel kubrâ

20. Vardı ona o büyük mu'cizeyi de gösterdi.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ٢١

Fekezzebe ve asâ

21. Fakat o tekzîb etti, ısyan etti.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ٢٢

Summe edbera yes'â

22. Sonra koşarak idbara gitti.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ٢٣

Fehaşera fenâdâ

23. Derken mahşerini topladı da bağırdı:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ٢٤

Fekâle ene rabbukumul a'lâ

24. Benim en yüksek rabbınız, dedi.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ٢٥

Fe ahazehullâhu nekâlel âhırati vel ûlâ

25. Allah da onu tuttu sonuna önüne nekâl olmak üzere tenkîl ediverdi.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ ٢٦

İnne fî zâlike le'ibratel limey yahşâ

26. Şübhesiz ki bunda bir ıbret var, saygı duyacaklar için.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ٢٧

E'entum eşeddu halkan emis semâ'u benâhâ

27. Siz mi daha çetinsiniz yaratılışça yoksa Sema mı? O «Allah» onu bina etti.

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ٢٨

Rafe'a semkehâ fesevvâhâ

28. Boyuna irtifa' verdi. Nizamına koydu.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ٢٩

Ve ağtaşe leylehâ ve ahrace duhâhâ

29. Gecesini kararttı, kuşluğunu çıkardı.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ٣٠

Vel arda ba'de zâlike dehâhâ

30. Ondan sonra da arzı döşedi.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ٣١

Ahrace minhâ mâ'ehâ vemer'âhâ

31. Ondan suyunu ve mer'asını çıkardı.

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ٣٢

Vel cibâle ersâhâ

32. Ve dağlarını oturttu.

مَتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ٣٣

Metâ'al lekum veli'en'âmikum

33. Sizin ve davarlarınızın intifa'ı için.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ٣٤

Fe izâ câ'etit tâmmetul kubrâ

34. Fakat geldiği vakıt o «tâmme-i kübrâ».

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ ٣٥

Yevme yetezekkerul insânu mâ se'â

35. O insanın neye koştuğunu anlıyacağı gün.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ٣٦

Veburrizetil cehîmu limey yerâ

36. Ve Cahîm hortlatıldığı vakıt, görür kimseler için.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ٣٧

Fe emmâ men tağâ

37. Artık her kim azgınlık etmiş,

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ٣٨

Ve âseral hayâted dunyâ

38. Dünya hayatı tercih eylemiş ise.

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ٣٩

Fe innel cehîme hiyel me'vâ

39. Muhakkak Cahîmdir onun varacağı.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ٤٠

Ve emmâ men hâfe makâme rabbihî venehen nefse anil hevâ

40. Her kim de rabbının makamından korkmuş ve nefsi hevadan nehy eylemiş ise.

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ٤١

Fe innel cennete hiyel me'vâ

41. Muhakak Cennettir onun varacağı.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ٤٢

Yes'elûneke anis sâ'ati eyyâne mursâhâ

42. Sana o saattan soruyorlar: ne zaman demir atması?

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ٤٣

Fîme ente min zikrâhâ

43. Nerde senden onu anlatması?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ٤٤

İlâ rabbike muntehâhâ

44. Rabbınadır onun müntehası.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ٤٥

İnnemâ ente munziru mey yahşâhâ

45. Sen ancak bir münzirisin ondan haşyet duyacakların.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ٤٦

Ke ennehum yevme yeravnehâ lem yelbesû illâ aşiyyeten ev duhâhâ

46. Onu görecekleri gün onlar, sanki bir akşam veya kuşluğundan başka durmamışa dönecekler.